Norðan heiða

Annað afmæli ársins...

2008-01-10T00:18:00.000+01:00

Guðmundur litli bróðir minn á afmæli í dag. Við sendum honum innilegar kveðjur og vonum að hann fái gott að borða og koss frá Dísu í desert. Ég var að lesa yfir bloggsíður fjölskyldunnar og njóta þess að lesa um eldamennskuna yfir jólin og áramótin! Þá rann það allt í einu upp fyrir mér að aðaláhugamál okkar er sælkeraeldamennska. Þar er bróðir minn enginn aukvisi. Hjá honum hef ég t.d. borðað frábæran fylltan kjúkling, svo ekki sé talað um pæjana sem hún mágkona mín eldar af mikilli list. Kannski tekst mér að heimsækja þau áður en langt um líður og njóta lífsins þeim við "Þrumuflóa" í Miklavatni áður en langt um líður.

Fyrsta afmæli ársins...

2008-01-05T15:12:00.000+01:00

Í gær héldum við upp á afmælið hans Helga, en hann varð 59 ára. Við fjölskyldan hans óskum honum innilega til hamingju með afmælið. Okkur finnst hann eldast vel.

Stór hluti dagsins fór í að velta fyrir sér hvað ætti að vera í matinn. Við ákváðum það svo að hafa risahörpuskel a la Gordon Ramsey í forrétt. Í aðalrétt var listilega steiktar rib eye steikur. Með þessu var opnuð 17 ára gömul rauðvínsflaska, Chateau Gruaud la Rose 1991, alveg flauelsmjúkt bordeaux vín. Lúxusmatur eldaður á heimaslóð.

Ingibjörg Þorbergs heiðruð...

2008-01-01T16:51:00.000+01:00

Innilegar heillaóskir til Immu hans pabba en hún var sæmd íslensku fálkaorðunni í dag. Hún er vel að henni komin og við erum glöð yfir því að hún hljóti verðskuldaða viðurkenningu sem tónskáld og tónlistarmaður. Við höfum notið tónlistar hennar í gegnum árin og ég held að það sé á fáa hallað þegar við nefnum t.d. jólaplötuna hennar, "Hvít er borg og bær" í viðbót við aðra frábæra hljómdiska sem komið hafa út á síðustu árum. Ástarkveðjur frá okkur norðanmönnum og litlu fjölskyldunni í Baunaveldi.

Gleðilegt ár...

2007-12-31T15:54:00.000+01:00

Jólahátíðin hefur verið undirlögð af góðum bókum, miklu sjónvarpsglápi og leti í bunkum. Við höfum varla þurft að fara í búð, bara reynt að tæma ísskápinn. En í kvöld ætla feðgarnir að sýna snilli sína í eldhúsinu og elda Beef Wellington að hætti Gordon Ramsey. Í forrétt verða sniglar og ef eitthvað pláss verður eftir, þá er Pavlova í eftirrétt. Að loknu áramótaskaupinu munum við skála fyrir vinum og ættingjum og óska ykkur öllum farsæls nýs árs. Þar sem ekki er ennþá vitað hvort hægt verður að skjóta upp flugeldum á Eyjafjarðarsvæðinu, látum við fylgja mynd frá síðustu áramótum sem var tekinn hér af þakinu norður yfir gilið.

Jólin, jólin alls staðar...

2007-12-25T17:07:00.000+01:00

Við sendum öllum ættingjum og vinum okkar bestu jólakveðjur og óskir um farsælt komandi ár. Helga systir fær sérstakar afmæliskveðjur en afmælið hennar er í dag.

Hér norðan heiða liggur falleg hvít kápa yfir jörð og allt er mjög hátíðlegt. Allar matarkistur eru svo fullar að út úr flóir og við að sjálfsögðu búin að missa matarlystina. En aðfangadagskvöld var frábært með steiktum öndum (Andrés og Andrésína önd) og jólaís. Jón Gestur, Gerður og Daði komu til okkar og við nutum alls þess sem fram var borið. Við verðum að viðurkenna að þreytan náði okkur með hurðinni þegar leið á kvöldið því um miðnættið var hver komin til síns heima. Það var sofið fram yfir hádegi í dag og síðan hringt í alla ættingja sem til náðist með góðu móti. Pabbi minn tók við þessi jólin í sjúkrahúslegum fjölskyldunnar en hann var lagður inn með slæma sýkingu. Við óskum honum góðs bata og að hann verði komin heim um áramótin.

Fyrir þessi jól var farið í skógarferð í Þelamörk í Hörgárdalnum. Við fórum öll fjölskyldan og príluðum upp um fjöll og firnindi til að finna okkur jólatré. Helgi, Jón og Daði hjuggu trén síðan niður meðan við kellurnar, Auður, Gerður og Rebekka, horfðum á aðfarirnar.

Efsta myndin er af jólatrénu okkar, nýskreyttu í stofunni, næst kemur mynd af Jóni og Daða við þeirra jólatré, þriðja myndin er síðan af feðgunum við jólatréð okkar Helga, loks er mynd af okkur Rebekku þreyttum eftir fjallaklifrið. Skógræktin bauð okkur síðan upp á ketilkaffi við varðeld í fallegu skógarrjóðri.

Við drifum okkur síðan heim og fengum okkur heitt kakó til að hlýja okkur eftir ævintýri dagsins og kveiktum á þriðja kertinu á aðventukransinum.

Enn fjölgar í fjölskyldunni...

2007-12-09T15:23:00.000+01:00

Við fréttum í gærkvöldi að Jóni og Nicole væri fædd dóttir í Kanada og hefði hún verið nefnd Ella Nicole. Við sendum innilegar hamingjuóskir til foreldranna, stóru systur og Gvendar og Dísu (afa og ömmu). Þegar ég fór að telja saman afkomendur pabba og mömmu, fæ ég ekki betur séð að Ella litla Nicole sé númer 20. Skemmtileg staðreynd.

Komin heim...

2007-12-04T13:29:00.000+01:00

Ég komst heim á laugardagsmorgun með fyrstu ferð. Vegna mikils fjölda farþega var leigð þota með mannskapinn. Ég var svo heppin að ég fékk að sitja á fyrsta farrými sem er algjört æði fyrir svona gigtveika kellingu. Flugið norður tók ekki nema hálftíma, en í fyrsta aðflugi var vélinni kippt upp aftur. Vá, hugsaði ég, aftur á Egilsstaði? Nei, það voru biluð lendingarljós á vellinum en það mikið farið að birta að lent var í þriðju tilraun. Mér hlýnaði um hjartarætur þegar ég sá grákoll bóndans í mannfjöldanum á flugvellinum og sór þess eið að það yrðu margir, margir mánuðir áður en ég færi aftur í burtu. Þó svo að Birta hafi sagt að ég mætti alveg koma bráðum aftur. Það var mikil nautn að láta dekra við sig um kvöldið. Nautasteik og rauðvín í kvöldmatinn og danskt konfekt í desert. Það var ekki síðra að komast í stóra stólinn og rúmið sitt um kvöldið. Nú verða jólin haldin heima í fyrsta skipti í langan tíma. Um síðustu jól var Helgi á sjúkrahúsinu og þar áður vorum við á Spáni. Við ætlum að njóta þess að vera heima núna.

Það væsti ekki um mig á föstudaginn hjá Þórdísi og fjölskyldu. Á meðan Þórdís og Siggabræður fóru í leikhúsið um kvöldið, komu Guðrún, Hulda Kata og Stefanía að passa mig og Huldu Ólafíu. Við fórum og borðuðum á American Style. Ég mæli með hamborgurum á þeim stað. Kjúklingabringan sem ég pantaði var svo harðsteikt að það þurfti að skera hana í örþunnar sneiðar til að geta borðað hana. Hún var samt bragðgóð og meðlætið ágætt. Svo var farið heim og horft á ameríska jólamynd. Sem sagt fínt kvöld og frábær félagsskapur. Ég þakka kærlega fyrir allt saman. Þetta er það góða við að vera veðurtepptur. Tækifæri til að hitta þessa frábæru fjölskyldu sem ég á.

Heimferðin gengur hægt...

2007-11-30T14:53:00.000+01:00

Ég lagði af stað frá Köben upp úr kvöldmat í gærkvöldi og allt gekk vel. Okkur seinkaði um 20 mín á leiðinni til Íslands vegna ókyrrðar í háloftum. Í Keflavík var lent kl. 11:15 og þar beið Stefán eftir mér en Helga hafði lent óvænt á næturvakt. Eftir gistingu í Njarðvík hitti ég Helgu í morgunsárið og síðan var rennt af stað til Reykjavíkur þó að það væri vitað að frestun væri á flugi norður. Núna sit ég í góðu yfirlæti heima hjá Þórdísi og Sigga og bíð þess að byrjað verði að fljúga norður. Útlitið er ekki gott þar sem spáð er stormi næsta sólarhringinn og vel á annað þúsund manns bíða eftir flugi. Það er ágætis veður núna bæði í Reykjavík og á Akureyri en ísing og ókyrrð í háloftunum. Ég vona þó að ég nái heim í nótt og geti sofið í mínu rúmi. Ef ekki þá verður þetta góð heimsókn.

Nýtt barnabarn og fertugur tengdasonur

2007-11-23T18:39:00.000+01:00

Eins og sum ykkar vita þá er frúin komin út til Köben til að vera dótturinni til halds og trausts við fæðingu þriðja barnsins. Ég kom í hús um miðjan dag mánudaginn 12. nóv. og kl. 19:00 var dóttursonurinn fæddur. Á miðvikudag komu mæðginin heim og síðan hefur Gísli litli Freyr blásið út og lengst með tilþrifum. Í morgun var hann mældur hjá lækninum. Nú var hann 3.700g og 54cm. Ekki skrýtið því barnið stendur alltaf á blístri og það lekur út um öll göt nema eyrun. Hann er ósköp vær og heyrist lítið í h0num. Ég verð svo á heimleið 29. nóv. n.k.

Við Helgi óskum Sigurði tengdasyni okkar til hamingju með afmælið í dag. Nú er hann fertugur og ber aldurinn bara nokkuð vel. Helgi verður þó fjarri góðu gamni meðan við hér gæðum okkur á sniglum og önd í kvöld.

Öll afmælin í ágúst...

2007-08-19T14:56:00.000+02:00

Við sendum Þórdísi systur bestu kveðjur og hamingjuóskir með afmælið í dag. Huldu Kötu sendum við heillaóskir með afmælið 15. ágúst. Rebekka varð 8 ára þann 17. ágúst og við sendum henni hamingjuóskir, koss og knús. Því miður festust hvorki Þórdís né Siggi á mynd á fjölskyldudeginum mikla í júlí. Hulda Kata var fjarri góðu gamni og því ekki mynduð. Rebekka hélt upp á afmælið sitt hér norðan heiða með okkur föðurfólkinu sínu þann 14. ágúst. Þann 15. héldu gestir síðan heim á leið. Kristín og börnin til Köben og Rebekka í Kópavoginn til að undirbúa stórafmælið sitt. Hér róaðist mikið og afinn og amman sátu hálflömuð eftir. Við söknum nú samt örlítið fjörsins. En það líður að hausti og nú tekur við undirbúningur vetrarins. Við fórum í berjamó á föstudaginn og tíndum fullt af berjum. Bláber eru mest áberandi, bæði aðalbláber og venjuleg bláber. Ég týndi restinni af orkunni og er rétt að finna bláendann af henni í dag. Helgi er byrjaður að undirbúa kennsluna og mér sýnist að við höfum sko nóg að gera. Við látum fylgja nokkrar myndir með. Fyrst kemur flott mynd af Huldu Ólafíu í stað Þórdísar. Síðan kemur mynd af næsta afmælisbarni, Rebekku. Næst er þessi flotta mynd af Helgunum með smá Jón í prófíl. Við gátum ekki sleppt þessarri frábæru mynd af litlu frænkunum eftir heimsókn á handverkssýninguna á Hrafnagili. Og síðast en ekki síst sjáum við Jón og Gerði með Helga litla.

Ótrúlegt annríki í júlí...

2007-08-03T16:20:00.000+02:00

Það hefur ekki gefist tóm til að skrifa mikið að undanförnu. Ég sótti Birtu til Kaupmannahafnar og stoppaði hjá litlu fjölskyldunni í nokkra daga. Þann 2. júlí flugum við svo heima á leið eftir mikið vafstur á Kastrup. En vesenið var sko ekki búið. Þegar til Íslands kom var ekki hægt að lenda á Akureyri vegna mikillar þoku og eftir að sveima yfir Eyjafirðinu í hálfa aðra klukkustund var lent á Egilstöðum og keyrt til Akureyrar. Farþegarnir voru mjög fegnir, því fyrst var okkur sagt að við yrðum að lenda í Reykjavík með tilheyrandi akstri norður! En heim komumst við klukkan þrjú síðdegis í stað þess að vera mætt í morgunmat. Síðan hefur verið mikið um að vera hér í Möðruvallastræti. Fyrst fengum við heimsókn um helgina 8. júlí. Einn af vinum Jóns var að koma með son sinn á fótboltamót og gisti hérna hjá okkur. Hálfum mánuði síðar komu systurnar mínar með skylduliði og var gist alls staðar. Í kjallaranum og úti í garði. Þann 30. júlí kom svo Kristín með Helga litla og 1. ágúst kom Rebekka. Svo hér hefur verið mikið fjör og gaman í sumar. Um miðjan mánuðinn mun svo allir halda til síns heima og Helgi byrja aftur að kenna. Ég ætla líka að fresta öllum pistlaskrifum þangað til.

Við sendum Dísu mágkonu síðbúnar afmæliskveðjur í tilefni gærdagsins og vonum að hún hafi átt góðan afmælisdag.

Við látum fylgja með nokkrar myndir frá fjölskylduheimsókninni. Efst erum við Helga systir, svo er mynd af Birtu og Guðrúnu að borða vöfflur á sveitamarkaði, mynd af Njarðvíkurgenginu í jólagarðinum og síðast en ekki síst, Birta og Hulda Ólafía að ríða röftum í jólagarðinum. Ef þið smellið á myndirnar þá birtast þær í stærra formi. Sigga, Þórdísi, Jóni, Gerði og Daða tókst einhvern veginn að sleppa framhjá myndatökum.

Hjartans kveðjur til ykkar allra með þakklæti fyrir frábærlega skemmtilega en allt of stutta heimsókn.

Ævintýrið endar og nýtt tekur við...

2007-06-19T13:37:00.001+02:00

Við byrjum á því að senda Birtunni okkar innilegar hamingjuóskir með afmælið 16 júní s.l. Hún er orðin átta ára og stór og falleg stelpa sem við erum stolt af. Í afmælisgjöf ætlar amman að sækja hana um mánaðamótin næstu til Kaupmannahafnar og bjóða henni að dvelja hjá okkur í júlímánuði. Lent verður á Akureyri þann 2. júlí n.k. Við hlökkum til að fá hana til okkar og vonum að við getum gert henni lífið skemmtilegt hér norðan heiða. Meðfylgjandi er mynd af henni að tala við afa á Sri Lanka.

Í dag er líka lengstur dagur og afmælið hennar Helgu ömmu minnar. Hún hefði orðið 104 ára í dag.

Við komum heim til Íslands á laugardagskvöld eftir tveggja sólarhringa útivist. Vegna þotuþreytu hafa undanfarnir dagar farið í að sofa og hvíla sig. Við lögðum af stað út á Bandaranaika flugvöll í Colombo kl. 2 aðfaranótt föstudags 15. júní eða kl. 21:30 þann 14. júní að íslenskum tíma. Það þýðir ekki annað en að vera tímanlega því afgreiðsla er sein bæði í innritun og hjá útlendingaeftirlitinu. Strax kom í ljós að flugi hafði verið seinkað frá kl. 6:15 til 7:40. Jæja við létum okkur hafa það. Versluðum smávegis, svöruðum einni ferðakönnun og fengum verðlaun fyrir, borðuðum morgunmat og fórum svo inn á VIP lounge og lúrðum þar til að tími var til að fara um borð í flugvélina. Þetta er í 4. skiptið sem við fljúgum með Srilankan Airlines og það verður að segjast að þeir eru með þá bestu þjónustu um borð sem við höfum kynnst. Við fengum heita þvottapoka til að þvo andlitið og hendurnar. Síðan var borin fram morgunmatur. Svo var dregið fyrir alla glugga, breytt teppi yfir sig og sofið eða horft á sjónvarpið næstu 5 klst. Þá voru allir vaktir með ávaxtasafa og heitum þvottapoka. Síðan var borin fram fordrykkur, hádegismatur og það er rétt að taka fram að við fengum að velja á milli þriggja rétta á matseðli bæði í morgun- og hádegismat. Flugvélin lenti síðan í París kl. 3 að þarlendum tíma. Eftir að hafa skráð okkur í transit, fórum við að leita að lounge en var bent á að við þyrftum að fara óraleið að skrifstofu flugfélagsins til að fá boðsmiða. Ekki nóg að vera með kortið! Við nenntum því ekki og fórum því í beint í gegnum öryggisskoðun og í landgöngusal. Skemmst er frá því að segja að Frakkar er miklu skárri en Englendingar í flugvallarmálum. Aðalfarangur okkar var tékkaður inn í Colombo beint til Íslands en við vorum með flugfreyjutöskur og poka með okkur. Engin vandræði, bara eðlilegt eftirlit. Nú tók við 7 klst bið eftir brottför til Íslands en hún var áætluð kl. 22:35 að frönskum tíma eða kl. 21:30 að íslenskum tíma. Sólarhring eftir að við fórum úr íbúðinni okkar í Colombo. En allt var á áætlun og við flugum heim og vorum komin á Hótel Borg um kl. 2 aðfararnótt laugardags og sofnuð örstuttu síðar. En það var sprottið á fætur kl. 9, endurraðað í töskur, farið í sturtu og síðan morgunmat. Um ellefuleytið kom Helga systir síðan að sækja okkur og eftir viðkomu í ríkinu og hjá tengdó hittumst við fjölskyldan hjá Þórdísi systur í Kópavoginum. Það var óskaplega gaman að hitta alla, geta eytt dagstund með þeim og miðlað smávegis af ferðasögunni. Kunnum við þeim bestu þakkir fyrir frábærar móttökur. Við áttum síðan bókað flug norður kl. 17:30 og þar biðu Jón og Gerður eftir okkur. Þar með hafði ferðalagið tekið 46 klst. Við borðuðum saman og nutum þess að hittast aftur eftir langt hlé. Um miðnættið svo skriðið upp í rúm og við misstum meðvitund. Það var aldeilis frábært að koma heim. En mér finnst frekar kalt eftir hlýjuna á Sri Lanka.

Nú er framundan að segja frá síðustu dögunum okkar þar og reyna að sýna ykkur eitthvað af öllum þeim myndum sem voru teknar þar. Það bíður helgarinnar.

Ævintýraprinsessan...

2007-06-13T17:40:00.000+02:00

Bara örfá orð til að láta vita að við erum komin heim eftir mikla ævintýraferð um hálendi Sri Lanka. Á fyrstu myndinni sem fylgir, efni ég loforðið sem ég gaf barnabörnunum. Amma og afi á fílsbaki. Ein þar sem Kumara fær verðlaunin sín. Tvær sýna prinsessuna heilsa og kveðja.

Mig hefur alltaf langað til að komast í meira návígi við fíla heldur en að horfa á þá tvístíga í dýragörðum. Í gær fékk ég ósk mína uppfyllta. Við eyddum hálfum degi, fyrst í Pinnewala munaðarleysingjahælinu fyrir vegalausa fíla. Þar hittum við 60 fíla af öllum stærðum og gerðum, m.a. einn sem hefur bara þrjá fætur. Hann missti hægri framfótinn uppfyrir ökkla því að hann steig á jarðsprengju fyrir einhverjum árum. Síðan fórum við í annan fílagarð, þar sem hægt er að blanda geði við liðið. Það er skemmst frá að segja að divan sem tók á móti okkur heitir Kumara, sem þýðir prinsessa. Hún fæddist í garðinum 1968 og er fyrsta fílabarnið sem fæðst hefur í slíkum garði (in captivity). Hún gerði garðinn frægan þegar hún lék í mynd um Tarzan, konung apanna. Það var minnsta mál að þjálfa hana en api sem átti að sitja stutta stund á bakinu á henni þurfti tveggja vikna þjálfun. Fyrst var okkur boðið að baða dömuna, en ég treysti mér ekki til að vaða út í vatnið, svo hún kom upp úr ánni og heilsaði okkur formlega. Síðan gekk hún tignarlega upp að garðvegg, lagðist utan í og við vorum komin á bak! Við fórum stuttan hring, nóg fyrir okkur. Svo pósaði hún með okkur fyrir myndavélina. Þá tilkynnti Kumara okkur að hún ætti skilið að fá ávexti í verðlaun. Ég tróð slatta af ávöxtum upp í hana, var þakkað pent fyrir. Hún þurfti líka að sýna okkur hvað hún væri sterk. Trjábút sem er 500 kg að þyngd var lyft léttilega og borinn smáspöl. Að lokum veifuðu hún og fílahirðirinn í kveðjuskyni. Ég fékk að klappa henni og knúsa eins og ég vildi. Það verður að segjast að þegar við kvöddumst, þá var kímnisblik í augum hennar. Ferðasagan verður að koma seinna, enda svo viðburðarík að ég get ekki klárað hana fyrr en heim kemur. Við kveðjum Sri Lanka með frábærar minningar um stórkostlegt land og hjartahlýja þjóð.

Vesen, vesen og þó...

2007-06-11T16:56:00.000+02:00

Dagurinn hefur verið svo ævintýralegur að ég sé mig til knúna til að bæta við fréttum. Það er skemmst frá því að segja að vegabréfsáritunin okkar rann út í morgun. Við vorum búin að orða þetta við félagana í sendiráðinu nokkrum sinnum og þeir gerðu frekar lítið úr því. Smámál eins og það var kallað. Reddað eftir helgina. Nú helgin var búin svo við hringdum og tékkuðum á málum. Jú það ætti að vera hægt, mæta til þeirra um hádegið. Þangað komin var altmuligmaður skrifstofunnar sendur með okkur í útlendingaeftirlitið. Undir tvö vorum við komin og mílumiðröð fyrir utan. Okkar maður gekk fram hjá öllum, inn eftir löngum gangi meðfram matsöluborðum og fornbókasölum, upp á þriðju hæð, þar var farið inn eftir fornlegum sal með fjölda opinberra starfsmanna og fengin umsókn hjá afgreiðslunni. Umsóknin fyllt út, farið fram fyrir, tekin af okkur mynd og límd á blaðið. Gengið inn í salinn aftur til einhvers yfirmanns sem kvittaði á allt saman. Næst var farið aftur í afgreiðslu og upplýsingarnar slegnar inn í tölvu og einhverjir reitir fylltir út á blaðinu. Aftur ruðst inn til sama yfirmannsins til að fá aðra uppáskrift. Næst var farið til gjaldkera og borgaðar 4.400 rúpíur, síðan voru blöðin ásamt kvittun og pössum sett til ofurþreytts afgreiðslumanns, sem afhenti okkur númer og sagði okkur að bíða. Hann fór með dótið inn í annan sal, eyddi þar dágóðri stundu með öðrum embættismönnum, fór síðan með allt til yfirmannsins á ný, sem kvittaði á allt saman í þriðja skiptið. Eftir hálftímabið brosti sá þreytti til okkar, kallaði númerið okkar upp og afhenti okkur passana. Við þóttumst góð, drifum okkur niður og fórum framhjá óralangri biðröðinni og vorum keyrð aftur í sendiráðið. Þegar við fórum að tala um að þetta hefði tekið langan tíma, var litið á okkur, glott og sagt ef þið hefðuð ekki verið með mann með ykkur sem hefði troðist fram hjá öllum, þá hefðuð þið þurft að mæta kl 6 í morgun og fara í biðröðina! Nú skildum við þetta með matsölurnar og bækurnar í anddyrinu. Allt þetta fyrir vikuframlengingu á vegabréfsáritun.

Næst drifum við okkur á ferðaskrifstofu og gengum frá því að fara eldsnemma í fyrramálið til Kandy og dvelja í hæðum Sri Lanka í einn sólarhring. Það mætir hér bíll með bílstjóra í fyrramálið kl 6:30 og við ætlum að vera komin í fílabyggðir kl. 9. Um hádegi verðum við komin á vinningshótelið okkar, hvert við förum annað er óvíst. Sem sé óvissuferð sem við komum til baka úr undir kvöld á miðvikudag. Þegar við báðum um að flugferðin okkar yrði staðfest, þá sagði vinurinn að við skyldum drífa okkur út á skrifstofur Srilankan airlines og láta lagfæra farseðlana okkar til að við lentum ekki í vandræðum á flugvellinum. Við gegndum þessu og eftir smáhvíld heima var aftur lagt í hann, nú norður á Galletanga í Twin Tower center. Það var sko eins gott að það var búið að lagfæra passana okkar. Við vorum stoppuð á leiðinni á einni varðstöðinni og passarnir skoðaðir út í hörgul. Á áfangastað skelltum við okkur í biðröð sem var flokkuð eftir kyni. Á endanum voru klefar þar sem skoðað var í töskur og horft á okkur rannsakandi augnaráði. Síðan komum við inn í húsið og þar voru öryggisverðir og málmleitarhlið. Eftir það komumst við inn í húsið og á heimaslóðir flugfélagsins. Þar tók við enn eitt vesenið, starfsfólkið sá að við vorum bókuð 15. en farseðlarnir okkur einungis gildir 29. Enn eitt vesenið. Eftir þref og símhringingar til Íslands var ákveðið að við mundum koma aftur á fimmtudag til að fá nýja pappíra. Enn einn klukkutíminn í vesen og vafstur. Við vorum varla komin inn í enn einn tuktukinn fyrr en fór að rigna ótæpilega. En heim komumst við og gátum hvílt okkur örlítið áður en það var trítlað í mat. En við erum þó fegin að við lentum ekki í flugseðlaveseninu um þrjúleytið á aðfararnótt föstudags.

Drykkur dagsins er einn af uppáhalds drykkjum okkar á matstöðunum, lime and Soda. Safi úr hálfu eða heilu lime eftir því hvað það er stórt. Nokkrir ísmolar út í og fyllt upp með sódavatni. Sykrað eftir smekk með gervisykri eða sýrópi. Ekki nota sykurinn hér á Sri Lanka, hann er fullur af örsmáum maurum. Við notum yfirleitt 4 - 5 Canderelpillur. Mjög svalandi og styrkjandi eftir erfiða daga. Gin og tonic er svo á boðstólum eftir kvöldmat.

Ég læt fylgja mynd af tveimur Búddum til lukku.

Ayubowan...

2007-06-11T08:28:00.000+02:00

Ayubowan er notað til að heilsast og kveðjast hér á Sri Lanka og þýðir að þér og þínum er óskað velferðar og friðar um ókomna tíma.

Við erum búin að breyta farmiðum þannig að flogið verður heim 15. júní n.k. tveimur vikum fyrr en áætlað var. Helgi er að ljúka því sem átti að vera hans verkefni hér. Það hefur verið vaxandi órói í samfélaginu. Hermönnum og varðstöðvum hefur fjölgað. Þetta verður langt ferðalag. Búið er að breyta næturfluginu okkar í dagflug vegna árásarhættu sem þýðir að við þurfum að bíða margar klukkustundir í París og fljúga heim með kvöldflugi. Við lendum í Keflavík einum til tveimur tímum eftir miðnætti og erum þá búin að vera á ferðinni í ríflega 30 klst. En við hlökkum til að hitta fjölskylduna og komast norður seinni hluta laugardags.

Þetta hefur verið ævintýralegt ferðalag. Við höfum að vísu ekki enn ferðast neitt um Sri Lanka. Áætlanir um slíkt frestuðust þar sem mér tókst að verða lasin í vikunni. En núna um helgina ákváðum við að skoða meira af Colombo. Nyrst í Colombo er Galle fort sem eru leifar af virkisveggjum Portúgala á stórri eyri. Þar hefur alla tíð verið miðstöð þeirra yfirvalda sem hafa stjórnað á hverjum tíma. Þar er líka stórt vatn, Beira vatn, með eyju sem er kölluð Slave Island. Þar geymdu Hollendingar afrísku þrælana sína áður en þeir voru seldir plantekrueigendum. Til að þrælarnir strykju síður var miklum fjölda krókódíla skellt í vatnið. Þessum krókódílum var svo komið fyrir kattarnef þegar Bretar tóku stjórn á nýlendunni. Þeir þurftu ekki afríska þræla til að rækta te, heldur fluttu þeir mikinn fjölda tamíla frá Indlandi. Tamílarnir kunnu terækt og voru góðir stjórnendur. Syðst í vatninu er undurfagurt Búddahof sem er kallað Gangaramaia. Það er byggt þannig að það virðist fljóta. Hinum megin á götunni er annað Búddahof miklu eldra. Mjög fallegt hof með fjölda af Búddastyttum og safn ýmissa fornra og verðmætra muna sem þeim hefur áskotnast á löngum tíma. Í forgarðinum var stór fíll með þær stærstu skögultennur sem ég hef séð. Síðan fór Tuktuk gæinn okkar með okkur til eðalsteinasala, en Sri Lanka er einn stærsti útflytjandi eðalsteina í heiminum. Þar hófust fimleg sölusamskipti. Eftir mikil kostatilboð og skoðun á safírum, rúbínum, tópösum og ég veit ekki hverju, versluðum við smávegis og forðuðum okkur. Eftir það lá leiðinn niður á Galle Face strönd en þar eru leifarnar af virkisveggjunum. Þar var mikill fjöldi fólks að frílista sig. Við spókuðum okkur svolítið en höfðum lítinn frið fyrir litlum tannlausum kalli, sem þóttist vera kennari fyrir heyrnardaufa. Hann spurði mikið og kjaftaði enn meira og varðist fimlega öllum tilraunum okkar til að sleppa frá honum. Að lokum ætluðum við að fara inn á Galle Face Hótel og fá okkur einn gráan á barnum. En við snerum við á miðri leið og ákváðum að fara heldur heim. Við skelltum okkur inn í Tuktuk og viti menn, sá heyrnardaufi mættur með möppu og bað um nafn okkar á blað fyrir skólann. Ég var svo græn að ég hélt að það væri nú í lagi að setja tvö skrýtin nöfn á blað en Helgi þakkaði pent og ýtti möppunni í burtu. Tuktuk gæinn gaf í og sagði okkur um leið að þetta væri götusvindlari. Hér tíðkast nefnilega að ganga um götur og reyna að fá bláeyga túrista til að styðja hin ýmsu góðgerðamálefni sem oftast eru svo leyst á næsta bar.

Við frískuðum svo upp á okkur og skelltum okkur á Gallery Café í kvöldmat.

Efsta myndin er af hofinu á vatninu, næsta er af Búddaaltari hofsins, síðan er mynd af fílnum skögultennta og svo Búdda í hofinu hans, síðast er mynd af mér og litla tannlausa kallinum sem "kennir heyrnarlausum börnum".

Við fögnum...

2007-06-01T09:39:00.000+02:00

Við gleðjumst með systurdóttur minni, Stefaníu Helgu, en hún er stúdent frá Menntaskólanum í Reykjavík í dag. Við óskum henni heilla á ókomnum árum og sendum henni árnaðaróskir frá Sri Lanka. Hún hefur staðið sig eins og hetja í gegnum árin og við vonum að MR reynist henni jafnmikill heillakostur að hafa í farteskinu eins og það hefur verið okkur hinum jubileumstúdentunum í fjölskyldunni. Við erum stolt að bæta henni í hópinn. Því miður getum við ekki verið með henni í dag, en sendum henni hlýjar hugsanir og vonum að hún eigi góða stund með fjölskyldu og vinum.

Kyrrðardagar...

2007-05-31T12:31:00.000+02:00

Síðasta vika hefur verið róleg. Gott að hvíla sig og leyfa orkunni að endurnýjast eftir undangengna vanheilsu. Það er heldur svalara í veðri núna þessa dagana eða rétt ríflega 30°C en rakinn er mikill, sem þýðir að minnsta hreyfing verður til þess að fólk svitnar ótæpilega. Við höfum verið á ferðinni á daginn. Búin að finna eina verslunarmiðstöð í viðbót, sem heitir Crescat. Sú er sniðin að vestrænum hætti. Stærri búðir, bjartari húsnæði og þess vegna töluvert hærra verðlag þar. Hér í götunni hjá okkur er ein fínasta búðin í Colombo. Hún selur listmuni, húsgögn og búsáhöld, allt sérhannað og ofboðslega flott. Hún heitir Paradise Road. Við fórum þar inn í gær og skoðuðum. Þetta er búð í stíl við Casa enda voru inn á milli alls konar designerdót frá Corbusier og fl. En mest er af innlendri hönnun sem er mjög samkeppnisfær. Einhvers staðar á leiðinni fann ég þetta fína dippidútt úr tré sem ég áleit að væri til þess að skrúfa safann úr sítrusávöxtum. Áður en ég borgaði fannst mér samt rétt að spyrja hvort þetta væri rétt hjá mér. Afgreiðslufólkið fórnaði höndum og sagði að þetta væri útskorin stjörnuávöxtur og væri til skreytingar. Einn gæinn hljóp af stað og sótti samsvarandi verkfæri úr hvítu postulíni og rétti mér. Ég var alsæl og borgaði þetta en hugsaði með sjálfri mér að stjörnuávöxturinn hefði alveg getað gert sama gagn. Tengt búðinni er flott gallery og veitingahús sem heitir Gallery café. Við fórum að borða þar á laugardagskvöldið og vorum algjörlega heilluð. Fyrst var gengið inn í port og þaðan inn í stórt anddyri með vænni tjörn. Alls staðar heyrist vatnsniður í bland við fallega tónlist. Þar á veggjum er málverkasýning og í smáskoti voru seldir valdir hlutir frá búðinni. Þaðan er gengið inn í veitingahúsið, aflangt rými með sérhönnuðum húsgögnum. Við vorum búin að lesa okkur til um að þetta væri eitt af fimm bestu veitingahúsum hérlendis. Þeir stóðu fyllilega undir væntingum og við gáfum okkur góðan tíma til að njóta veitinga og umhverfis.

Fyrr í undangenginni viku heimsóttum við næstfrægustu búðina í bænum. Hún heitir “Barefoot” og selur sérhannaðar handverksvörur. Búðin er í gömlu húsi í nýlendustíl og góðan tíma þarf til að skoða alla króka og kima. Þarna eru seld handofin fataefni úr bómull eða silki. Sérsaumaður fatnaður, leikföng, búsáhöld, bækur og alls konar smáhlutir sem hugsanlega þarf að nota eða punta með á hverju heimili. Ferðalagið endar á litlu útikaffihúsi sem við eigum eftir að prófa. Sérkenni þessarar verslunar er gríðarleg litagleði og sérstaklega tærir og fallegir litir. Skemmtileg og einstaklega fallegt fyrirtæki.

Við erum líka búin að rölta hér um nágrennið og taka myndir hér í götunni af t.d. húsinu sem við búum í. Gróðurinn er mikill, mannlíf og dýralíf gróskumikið. Krákurnar eru á fullu í hreiðurgerð, flækingshundarnir hvíla sig í hitanum, ein og ein kisa er á stjákli og fjöldi fólks á ferðinni. Sumir eru að flýta sér og aðrir ekki. En það virðist vera pláss fyrir alla í þessu samfélagi.

Við enduðum daginn í gær á Hilton Colombo en þar er fyrirtaks veitingastaður sem heitir “Il ponte” eða upp á ítölsku “Brúin” enda ítalskur staður. Við höfðum borðað þar einu sinni áður og erum mjög hrifin af staðnum. Matreiðslan er eiginlega ítölsk evrópsk fusion, virkilega vel heppnuð. Árni sendiráðunautur bauð okkur ásamt tveimur nýjum Íslendingum sem eru að vinna hér að upplýsingakerfum. Við áttum skemmtilegt kvöld, sem er nokkurs konar upptaktur að grillveislu sem Árni ætlar að halda fyrir okkur á laugardagskvöldið.

Efst er mynd af blómabúðinni í götunni, næst er mynd af Paradise Road, síðan er mynd af blokkinni sem við búum í og seinast sjáið þið garðinn í Cricket club café. Það er einn af stöðunum þar sem við borðum oftast. Við setjumst oftast inn og njótum veitinga í loftkældu umhverfi.

Til hamingju með afmælið...

2007-05-24T10:01:00.000+02:00

Við sendum Kristínu dóttur okkar afmæliskveðjur í dag. Hún er 31 árs og eldist vel. Við hefðum svo gjarnan vilja vera með henni í dag en lönd og höf aðskilja okkur. Við sendum hlýjar hugsanir og biðjum börnin og Sigga að kyssa hana frá okkur.

Við erum loksins að ná heilsu aftur eftir hremmingar síðustu viku. Helgi hefur sennilega náð sér í kamfýlóbakter skv. þeim lýsingum sem ég er búin að kynna mér undanfarið. Mér er svotil batnað af ofkælingunni en undanfarna tvo daga hef ég verið með meltingartruflanir. Vægast sagt leiðinleg vika.

Það hefur frekar róstursamt hér um slóðir undanfarið. Við höfum samt ekki orðið vör við það enda hafa tamíltígrarnir haldið sig við norð- og austlægar slóðir. Í morgun sóttu þeir í sig veðrið og sprengdu upp langferðabíl með hermönnum hér í Colombo í morgun. Mannfall varð ekki en sjö slösuðust.

Við erum farin að hugsa okkur til hreyfings af ýmsum ástæðum og erum að velta fyrir okkur að vera komin heim um miðjan júní. Hvort við förum til Kandy verður undir því komið að rólegra verði hér á Sri Lanka næstu daga.Við upplýsum um áætlanir strax og þær liggja fyrir.

Terima kasih...

2007-05-18T09:24:00.000+02:00

Hér hefur aldeilis verið heilsuleysi á bænum. Síðdegis á miðvikudag kom Helgi veikur heim, ómótt og illt í maganum, skreið upp í rúm og lá þar það sem eftir var dags. Í gær kom hann heim undir kl. fimm og þá var hann kominn með hita og illt í hálsinn. Enn og aftur var lagst í bælið. Við Ögmundur fórum út á Queens café og fengum okkur að borða. Ég var komin að hungurmörkum því ég hafði lítið borðað frá því á þriðjudagskvöld. Líðanin mín lagaðist verulega en Helgi eyddi hálfri nóttinni á klósettinu. Þá eru allir Íslendingarnir í tengslum við verkefnið búnir að fá magakveisu nema ég.

En í dag ætlum við að ljúka frásögninni af ferð okkar um Malasíu. Fyrirsögnin þýðir á Malaísku, þakka ykkur fyrir. Við komum aftur til Kuala Lumpur á þriðjudagskvöld. Miðvikudagurinn fór í það að hvíla sig, skreppa út í stóra verslunarmiðstöð sem var rétt hjá okkur og um kvöldið skelltum við okkur á kínverskt veitingahús. Þar fengum við aldeilis frábæran mat. Eldsnemma daginn eftir fórum við í skoðunarferð um borgina. Þetta er mjög hrein og snyrtileg borg. Ofboðslega fallegir garðar og meðfram öllum aðalakstursleiðum er plantað blómum og runnum. Við byrjuðum á safni til að skoða Malaya og ökutæki þeirra fyrr og nú. Síðan var skoðuð stærsta moska landsins, ýmis minnismerki úr stríðinu og síðan var haldið að konungshöllinni. Þar situr nýkrýndur konungur, sá yngsti hingað til, aðeins 45 ára. Þegar Bretar veittu Malasíu sjálfstæði, þá var búið þannig um hnútana að samið var við fyrrum 15 konunga hina ýmsu ríkja landsins að hver þeirra sæti á konungsstóli í 5 ár og þá væri skipt og næsti kóngsi tæki við. Í ár er 50 ára afmæli lýðveldissins og því miklu til tjaldað í veisluhöldum alls staðar sem og krýningu konungs. Síðan fórum við og skoðuðum Kínahverfið, pjáturverksmiðju, batikhús, leðurvinnslu og súkkulaðigerð. Allt mjög áhugavert en verið að selja manni fína minjagripi á uppsprengdu verði. Næst var ferðinni heitið að skoða fyrrum stjórnarsetur Breta svo og cricket klúbbinn þeirra og síðast en ekki síst var tekin myndastopp við hæstu tvíburaturna Suður Asíu. Þegar við komum á hótelið var stefnan tekin á McDonalds til að fríska svolítið upp á vestrænu hliðina á okkur. Á föstudeginum kom Tumi Tómasson á svæðið og þeir Helgi fóru og heimsóttu Jamal í ráðuneytinu. Um kvöldið komu þeir síðan á hótelið ásamt einni dömunni sem hefur líka verið í UNU skólanum og þau buðu okkur að borða síðustu malaísku máltíðina. Síðan var kvaðst með virktum og við boðið velkomin til Malasíu aftur hvenær sem okkur lysti. Deginum lauk með einu til tveimur gin og tonic á mann. Næsta morgun var haldið út á flugvöll. Þar var Tumi orðin hundveikur og taldi það hafa rætur að rekja til máltíðar sem hann fékk í flugvélinni á leiðinni frá Bangla Desh til Malasíu. En ég held að hann hafi fengið einhverja sýkingu sem er svo búin að grassera meðal okkar Íslendinganna hér. En við kvöddum Malasíu þakklát fyrir frábæra ferð og vináttu sem okkur var sýnd.

Efst myndin er af okkur Helga við hallarhlið konungs, á næstu erum við fram við moskuna, þriðja myndin er af stjórnarsetri Breta í Malasíu og sú fjórða er útsýnið úr herbergi okkar á hótelinu.

Á strönd Kínahafs...

2007-05-16T09:54:00.000+02:00

Ég er búin að vera hundlasin undanfarna daga, en í dag er þetta allt að skána. Sem betur fer hafa Ögmundur og Helgi nóg að gera við að hotta áfram verkefninu sínu og ég fengið að vera í friði með hóstann minn.

En við skulum halda áfram með Malasíu. Þegar við komum niður að strönd Suður Kínahafs var orðið framorðið og við fengum okkur að borða áður en lagst var inn á hótel til hvíldar. Eftir góðan nætursvefn í Kuala Terengganu var lagt í hann eldsnemma. Nú hafði komið upp eitthvað áríðandi hjá Jamal svo við ætluðum að taka stóra dagskrá og enda um kvöldið í Kuala Lumpur, einum til tveimur dögum á undan áætlun. Nú var stefnan tekin á héraðsskrifstofu sambands fiskimanna. Eftir fund það var tekin stefnan á hádegismat. Á borðum beið okkar smámunngæti. Uppvafin laufblöð með fyllingu. Þegar þau voru opnuð var hrísgrjónabiti innan í með smávökva. Okkur var sagt að þetta væri dæmigert fyrir héraðið og væri oft notað til að brjóta föstuna á Ramadan. Í ljós kom að þetta voru klístruð hrísgrjón hnoðuð með góðu geri og látin gerjast í laufblaðinu í þrjá daga. Sum sé rótáfengt og stílbrot við múslimskar hefðir sem halda sig langt frá áfengi. En þetta var mjög gott. Annað sem við smökkuðum um morguninn voru fiskipylsur sem eru líka einkennandi fyrir þetta hérað. Þær eru kallaðar keropak lekor og er fiskfars hnoðað með sagómjöli. Síðan er það rúllað upp úr hveit og soðið í 15 mín. Pylsurnar eru síðan etnar steiktar eða djúpsteiktar með góðri chili sósu. Eins og þær litu ólystilega út, þá var þetta algjört sælgæti. Síðan var haldið áfram með strönd Kínahafs og stefnan tekin á næsta fiskimannaþorp. Leiðin lá um alls konar lítil þorp og undir fjögur var komið í síðustu heimsóknina. Þar sáum við breiddar til þerris breiður af örsmáum ansjósum. Þær eru soðnar eldsnöggt, þurrkaðar og síðan djúpsteiktar. Malayum finnst þetta ómissandi á hrísgrjónagrautinn sinn á morgnana og almennt með soðnum hrísgrjónum. Eitt af þessu sem við urðum að prófa. En við ókum áfram og um níuleytið að kvöldi þriðjudags vorum við komin til Kuala Lumpur og aftur inn á Quality Hotel. Næsti dagur fór í hvíld eftir viðburðaríka og skemmtilega ferð um norður Malasíu. Á myndunum sjáið þið efst gamalt malaískt timburhús, á næstu mynd eru konur að búa til kerolak lekor til að selja í litlu búðinni sinni, næst eru breiður af ansjósum og síðast konurnar og börnin að bíða eftir því ansjósurnar þorni nóg til að taka þær saman eða chillað á strönd Kínahafs.

Á eyjum og í hitabeltisskógum...

2007-05-14T13:22:00.000+02:00

Í gærmorgun var ég komin með hósta, snert af bronkítis og hita. Ég gat ekki annað en hugsað: “Aumingja Helgi, hvers á hann að gjalda að dragnast með handónýta kellingu um hálfan heiminn”. En við vöknuðum samt snemma til að fylgjast með síðustu klukkutímum kosningavökunnar. Mjög spennandi, alveg hissa hvað Framsókn og Samfylkingu hefur gengið vel að tosa sig upp á síðustu metrunum. En mér finnst Geir Haarde og Sjálfstæðisflokkurinn sigurvegararnir að ná að bæta við sig þingmönnum eftir 16 ára stjórnarsetu. Við tókum því rólega frameftir degi enda von á Ögmundi, vini okkar og nágranna um fimmleytið. Og hann var ekki fyrr komin fyrr en Árni ásamt Tuma kallaði okkur til túnfiskveislu. Ég náði þó að sjá síðustu hringina í formúlunni. Undir kl. 7 tróðum við okkur þrjú í tuktuk og þurftum ekki skóhorn og héldum til veislu.

En ég ætlaði að segja ykkur betur frá Malasíu. Á leiðinni til Penang á norðausturströndinni, voru nokkur fiskiþorp og svæðisskrifstofur heimsóttar. Hvert sem við komum var dregið fram eitthvað í svanginn. Móttökurnar voru frábærar. Malayar hafa þann sið að þeir heilsast með handabandi og leggja svo hægri hendina í hjartastað. Aðspurðir sögðu þeir þetta tákna að tekið væri á móti okkur af hjartans ánægju og bróðerni. Þegar leið á daginn heimsóttum við lítinn ferðamannastað upp í fjalli. Þar fengum við ferskan kókóssafa okkur til hressingar. Síðan var keyrt sem leið lá og þegar við komum að ströndinni var farið með ferjunni til Penangeyju (Pulau Penang). Þegar þangað kom keyrðum við nokkuð langa leið og nú áttum við að gista í hálfgerðri bændagistingu eða Chalet eins og þeir kalla það. Við skelltum okkur inn og það lá við að bakkað væri út. Klósettið rétt virkaði, ef stuðst var við vaskinn þá dinglaði hann eiginlega laus, enginn þröskuldur enda skelltu fyrstu kakkalakkarnir sér fljótlega inn, rúmin voru ágæt en ullarábreiður án laks til að breiða yfir sig. Það er sko á tæru að það eru fleiri en við sem búa til ullardót sem stingur rosalega. En við létum okkur hafa það og notuðum handklæðin sem ábreiður. Við hliðina á húsinu var fiskveitingastaður og þar sest að borðum yfir dýrindis fiskréttum. Við vorum þreytt eftir langan dag og við sofnuðum eins og steinar þrátt fyrir risastóra kakkalakkann sem sat á sjónvarpinu okkar þegar inn var komið. Næsta dag var kúrði ég í rúminu með dýralífinu og Helgi fór með köllunum að kíkja á svæðisstjórann. Undir hádegi var lagt af stað og keyrt yfir lengstu brú Suður Asíu til lands. Nú var ferðinni heitið þvert yfir skagann yfir á strönd suður Kínahafs. Það var ekið yfir há fjöll og í gegnum hitabeltisskóg uns við komum að stóru vatni á fjallstoppi. Við settumst enn að fiskihlaðborði. Ég geri mér yfirleitt far um að bragða á eins mörgum tegundum og ég get. Meðal annars fékk ég mér soðin egg, heilsteikta smáfiska og svo fisk í karríi sem ég vissi að var skata. Jamal og Rosamir vöruðu mig við eggjunum, þau væru brimsölt. En þau brögðuðust mjög vel. Eftir að við höfum setið smástund tökum við eftir því að það mikið af fiskiflugum í kringum okkur. Eftir að reyna að banda þeim frá okkur, færðum við okkur um set en flugnagerið fylgdi okkur. Eftir dálitla stund kemur lítil kisa og gerir sig huggulega. Ég bráðnaði þrátt fyrir áminningar frá Helga og gaf henni smáskötubita. Hún þefaði og kippti sér snöggt tilbaka. Ég smakkaði og varð stórhrifin. Allt í einu tökum við eftir því að flugnagerið var allt lagst á fiskbita kattarins. En það skapaðist ráðrúm til að skella í sig skötunni með góðri lyst án þess að gleypa fiskiflugurnar með. Ég hafði sagt þeim félögum frá skötuáti okkar Íslendinga kvöldið áður í tilefni þess að við fengum grilluð skötubörð í matinn. Núna horfði ég alvarlega á Jamal og sagði honum, að þetta er eins og mjög mild útgáfa af kæstri skötu. Já, sagði hann og glotti, hún er lítillega gerjuð! Með það var haldið aftur af stað niður af fjallinu og þegar við vorum komin að landamærum Thailands og Malasíu glitti fljótlega í Suður Kínahaf.

Á ferðinni um Malasíu...

2007-05-12T15:38:00.000+02:00

Við vorum heldur fljótari í förum en áætlað var. Við tékkuðum okkur inn á Quality Hotel í Kuala Lumpur þriðjudagskvöldið 9. maí og fengum þetta líka ágæta herbergi með internetsambandi, straujárni, straubretti og ég veit ekki hverju. En á þremur dögum tókst aldrei að ná sambandi, hvorki í gsm símunum okkar né tölvunum. Skýringar á þessu voru að símalínur voru í henglum og ekkert virkaði. Það var eins gott að eldhúsið var ekki tölvuvætt, því þá hefðum við ekki einu sinni fengið að borða. Það er vond tilfinning að vera svona sambandslaus við umheiminn. Við vissum ekkert hverju fór fram hvorki heima né annars staðar. Í sjónvarpinu voru bara fréttir af atburðum í Asíu. En rúmið okkar var gott. En öll él birtir upp um síðir. Síðdegis í dag komst netsambandið aftur á en Helgi var þá komin út í höfuðstöðvar LKIM ásamt Tuma Tómassyni yfirmanns UNU (Sjávarútvegsskóli Sameinuðu þjóðanna á Íslandi). Við áttum þó ekki nema klukkutíma á kortinu okkar og tæknin hleypti okkur ekki í gegn. Nú erum við komin aftur til Sri Lanka og finnst við næstum því vera komin heim.

En Malasía er frábært land. Skógi vaxið frá fjallatoppum niður í fjörur. Við ókum norður eftir hraðbrautinni á föstudag. Fyrst lá leiðin um skógi vaxnar hæðir og fjöll. Þaðan komum við niður á miklar sléttur, þar sem hver hrísgrjónaakurinn tekur við af öðrum. Hrísgrjónabændur hér eru fremur vel efnaðir og það eru ekki lengur notaðir bufflar til að draga jarðyrkjutækin, heldur sérkennilegar vélar á metersbreiðum felgum. Engin dekk á felgunum, þótt Malasía sé einn af stærstu framleiðendum gúmmís á heimsvísu. Verkafólk sér um að reita illgresi og eitra fyrir flugum og það er berfætt í vatni upp á miðjan legg við vinnu sína. En erindi okkar var að skoða svæðisfélög fiskimanna á landsbyggðinni. Að kvöldi var komið til borgarinnar Alor Star í Kedah héraði og eftir smáhvíld var leiðinni heitið í úthverfi hennar í lítið fiskimannahverfi. Þar hittum við fyrsta svæðisstjórann yfir matarbita. Fiskimennirnir reka veitingahús. Ég fór með bílstjóranum okkar og við völdum fisk í matinn. Risastórar risarækjur, tvær eða þrjár tegundir af hvítum fiski og smokkfisk, allt nýveitt. Við settum þetta í körfur og síðan var þetta eldaði kokkurinn fyrir okkur. Borið fram soðnum hrísgrjónum í missterkum sósum. Við vorum farin að venjast kryddstyrknum, en ég flaskaði á því að fá mér uxahalasúpu. Súpan sú kveikti í mér endanna á milli og ég er viss um að það kom reykur út um eyrun á mér. Við nánari skoðun hafði ég verið að tyggja stóran bita af rauðu chilli. Ég kláraði allan vatnsmelónusafann minn og heimamenn voru fljótir að koma með stóra könnu af miðinum í viðbót. Ég jafnaði mig fljótlega og sneri mér að mildari sortum. Þeir stilltu sig um að hlæja að mér, brostu bara í kampinn, en gættu þess að ég væri ekki að álpast út í neina vitleysu í mataræðinu eftir það. Rækjurnar bættu upp skaðann, svo og annar fiskmatur sem við prófuðum það kvöldið. Veitingahúsið er ekki merkilegt, lítið stálgrindahús með þaki en engum veggjum. Kvöldgusturinn af hafi kældi niður lofthitann og því notalegt að sitja þarna í rökkrinu. Við áttum eftir að borða í mörgum svona útiveitingastöðum á næstu dögum. Eitt sem einkennir fiskiþorpin og nágrenni þeirra er fjöldi katta sem er á ferðinni. Þeir skjótast á milli fótanna á fólki þegar fiskinum er landað. Sitja upp á veggjum á fiskmörkuðum og fylgjast vandlega með. Og á útiveitingastöðunum eru þeir á ferðinni á milli borða og reyna að plata fólk til að láta fiskbita hrökkva af diski. Næsta dag heimsóttum við tvö eða þrjú fiskiþorp og svæðisskrifstofur fiskimannasambandsins. Við fylgdumst með löndun fisks, frumstæðum uppboðum og borðuðum alls konar aukabita. Allt frá þurrkuðum fiski til heilla máltíða. Við fórum í litla verkstöð sem býr til fiskibollur og nagga. Það fengum við klístruð hrísgrjón (sticky rice) með harðfiskmylnu. Þegar leið á daginn var lagt aftur af stað og nú var ferðinni heitið til Penang héraðs með nokkrum heimsóknum í Ketalan héraði í leiðinni.

Selamat datang...

2007-05-08T02:24:00.000+02:00

Þvílíkt land, þvílíkt ævintýri, þvílík þjóð. Þetta hljómar eins og klisja en við erum heilluð. Orðin í fyrirsögninni þýða velkomin á malaísku. Og við höfum svo sannarlega verið velkomin til Malasíu. Við komum til Kuala Lumpur á fimmtudagsmorgni. Við höfðum farið af stað frá Colombo kl. 4 að morgni og lentum kl 13 að malaískum tíma. Tímamismismunur á milli Íslands og Malasíu er 8 klst. Eftir þessa venjulegu gönguferð um stóran flugvöll komum við að afgreiðsluborði KLIA Express og keyptum okkar miða í hraðlestina með VIP meðferð innfaldri, alveg óvart. Huggulegur porter tók við okkur, bar farangurinn, beið eftir lestinni og fór með okkur á aðalstöðina í Kuala Lumpur. Þar beið lúxusbíll með bílstjóra eftir okkur sem skutlaði okkur á hótelið og fylgdi okkur að afgreiðslunni. Þetta allt saman kostaði 2.600 kr og tók tæplega klst. Okkur leið eins og höfðingjum þegar við vorum komin inn á herbergi. Eftir stutta gönguferð um nágrennið, hvíldum við okkur. Næsta dag kom Jamaludin vinur Helga og fór með hann í heimsókn á vinnustaðinn sinn. Jamal eyddi 6 mánuðum við nám hjá UNU á Akureyri fyrir þremur árum og Helgi var leiðbeinandinn hans í lokaverkefninu. Þarnæsta morgun, 5maí, sótti Jamal okkur og það var lagt af stað í ferð norður alla Malasíu. Ótrúleg ferð. Landslagið engu líkt. Við keyrðum yfir og á milli skógi vaxinna fjalla niður á jafnsléttu á frjósömustu sléttu Malasíu, víðáttumiklum hrísgrjónaökrum eða hrísgrjónaskál landsins eins og landsmenn kalla hana. Við verðum á ferðinni þangað til næsta fimmtudag. Þá komum við tilbaka. Við erum núna í borg sem heitir Kuala Terengganu. Þetta hérað er örstutt frá landamærum Malasíu og Thailands. Þetta er í fyrsta skipti sem við komumst í netsamband síðan á fimmtudaginn var. En það er seint að kvöldi og við búin að vera í 8 tíma ökuferð þvert yfir Malasíu frá vesturströndinni yfir á austurströndina, því ætla ég að geyma ferðasöguna smátíma í viðbót. Takk fyrir kveðjurnar, þær hlýja okkur vel. Á myndinni sjáið þið Helga með vini okkar Jamal.

Fróðleiksmolar á Poyadegi...

2007-05-01T19:22:00.000+02:00

Í dag er Vesak. Fyrsti poyadagur eftir áramótin 12. apríl og þar sem hann fellur á 1. maí, þá var 1. maí hátíðahöldum flýtt og þau haldin hátíðleg 30. apríl. Þannig næst sérstaklega löng helgi sem nær frá laugardegi til þriðjudags. Fyrir misskilning hélt ég að poyadagurinn væri 24. apríl. En við höfðum verið vöruð við að ekki yrði selt áfengi í heila viku eða fram til 1. maí. Það reyndist líka misskilningur en hins vegar er ekki selt áfengi á veitingahúsunum frá laugardegi til miðvikudags. Forsetinn er bindindismaður og hefur því sett ýmsar reglur til að stemma stigu við ótímabæru áfengisþambi. En snúum okkur aftur að Vesak 2007. Þetta er þríblessuð hátíð Búddatrúarmanna haldinn til minningar um fæðingu Búdda, uppljómun hans og ferð hans inn í nirvana. Kenningar Búdda leggja áherslu að enda þjáningar og óánægju. Okkar er að vinna að hamingju og friði. Hátíðin er haldin í dag og á morgun. Stræti og hús hafa verið skreytt með fánum, ljósum og skrautlegum lömpum. Ekkert í líkingu við þá ofgnótt skreytinga sem við leggjum í við hátíðleg tækifæri en fallegt. Meðfram götum eru standar þar sem fríum svaladrykkjum og mat er dreift. Í sjónvarpinu er ekki þverfótað fyrir Búddamunkum og beinum útsendingum frá miklum hópfundum þar sem fólk minnist Búdda og hugleiðir. Við höfum verið löt í dag eða ég alla vega en Helgi vinnur við að undirbúa námskeiðin. Við skulum segja að ég hafi hugleitt í tilefni dagsins.

Umbúðirnar voru teknar af litlu tánni á sunnudaginn og hún var vægast sagt skrautleg. Mjög köflótt og einhver sár ennþá að lokast. En í morgun ákvað táin að hafa hamskipti að hluta og undan köflótta skinninu birtist venjuleg bleik tá. Mikill léttir. En þangað til öll sár eru gróin, þá förum við varlega í labbitúra og erum ekkert að skíta okkur út.

Ég hef lítið sagt um Sri Lanka sem er eyja við suðvestur strönd Indlands. Stundum nefnd tár Indlands eða perla Indlandshafs. Hér er staðviðrasamt, nóg úrkoma og svipaður hiti allan ársins hring. Íbúar er um 19 milljónir. Stærstur hluti þeirra er af ættstofni sinhala eða 74%, tamílar eru um 18%, 8% landsmanna eru márar, malayar, og burghers. Burghers eru afkomendur hollenskra og portúgalskra innflytjanda sem réðu Sri Lanka frá 1505 til 1796, þegar Bretar lögðu landið undir sig. Tamílar hafa bæði flutt sjálfir yfir sundið og jafnframt sóttust Bretar mjög eftir þeim sem millistjórnendum og verkstjórum og fluttust töluvert af tamílum hingað á nýlendutíma þeirra. Meginframleiðsluvörur eru hrísgrjón, te, kókóshnetur, kókó og alls konar krydd. Jafnframt er Sri Lanka stór útflytjandi eðalsteina. Þegar landið fékk sjálfstæði 1948, fengu Sinhalar völdin sem stærsti þjóðarhlutinn. Málið Sinhalese varð ríkismál. Mál tamíla var ekki viðurkennt og þeir misstu mikið af þeim völdum sem þeir höfðu haft. Þessi breyting er að hluta til rótin af þeim óróa sem hefur verið á norður og austur Sri Lanka. Það er einungis hluti af tamílum sem eru félagar í LTTE eða Tamíltígrunum eins og þeir eru kallaðir í fréttum hjá okkur. Þessi hluti tamíla hefur barist fyrir sjálfstæði á norðurhluta Sri Lanka. Vopnahlé hefur í orði kveðnu verið í gildi í fimm ár en var rofið með árás tamíla á herflugvöll rétt utan við Colombo í mars s.l.

Nú líður að brottför til Malasíu en þangað verðum við komin upp úr hádegi 3. maí. Næst mun ég sennilega bæta inn fróðleiksmolum þaðan.

Ekki heimsmeistarar en sprengjur...

2007-04-29T06:56:00.000+02:00

Sky is illuminated by anti-aircraft gun fired by the government during attacks by Tamil Tiger's planes in Colombo April 29, 2007. Planes of Sri Lanka's Tamil Tiger rebels dropped bombs on two oil facilities near the capital Colombo on Sunday, slightly damaging one, the air force said. REUTER

Ég hélt ekki út að vaka yfir cricketinu og sofnaði um 12 leytið. Það leit nefnilega ekki vel út fyrir Sri Lanka. Upp úr kl. 1 vakti gigtarskömmin mig og ég hélt bölvandi fram til að finna mér verkjatöflur. Þá fór rafmagnið í smástund. Ég beið róleg því ég vissi að rafstöðin mundi hrökkva í gang. Þegar ég kom aftur upp í rúm heyrði ég tvo háa en fjarlæga hvelli og hugsaði með mér: "Ætli gæjarnir hafi unnið eftir allt saman. Bara flugeldar um miðja nótt". Um leið og verkjatöflurnar slógu inn, sofnaði ég til morguns.

Fréttirnar núna í morgunsárið eru að Sri Lanka tapaði leiknum en hvellirnir sem við heyrðum í nótt eru alvöru. Tamíltígrarnir vörpuðu tveimur sprengjur á gasstöð rétt utan við Colombo (www.lankapage.com). Rafmagnið var tekið af í klukkutíma í nótt og því náðu menn ekki að horfa á restina af leiknum. Ég reikna ekki með að fólk sé almennt mjög hresst með atburði næturinnar. Við erum hins vegar sannir Íslendingar sem látum skeika að sköpuðu. Hvað getum við annað gert!

Spennan eykst...

2007-04-28T13:20:00.000+02:00

Ja, nú þykir mér týra á tíkarskarinu. Í fyrrakvöld slokknuðu skyndilega ljósin en eftir hálfa mínútu komu þau aftur á. Seinni partinn í gær fréttum við að rafmagnið hefði verið tekið af Colombo í heila klukkustund til öryggis. Einhver varðstöðin hafði tilkynnt um flugumferð á tíma þar sem engin flugvél átti að vera á lofti og því miklar áhyggjur að tamíltígrarnir væru á ferðinni. Við urðum hins vegar ekki vör við þetta því blokkin okkar hefur sína eigin rafstöð. Við drógum ekki einu sinni fyrir og vorum því óvitandi skotmark í myrkrinu. Ekkert gerðist sem betur fer.

Dvölin hér er ótrúlega viðburðarík, þrátt fyrir að ég hafi ekki getað verið mikið á ferðinni. Helgi fer alltaf og þvælist eitthvað á daginn og ég fer með honum ef það þarf ekki að labba langt. Það er mikil spenna í loftinu vegna úrslitaleiksins um heimsmeistarabikarinn í cricket. Sri Lanka leikur til úrslita gegn Ástralíu í kvöld. Fyrir Sri Lanka búa er cricket í sama spennuflokki og handbolti fyrir okkur. Lífið hreyfir sig hægt hér og það hentar frábærlega fyrir þessa íþrótt. Hver leikur tekur a.m.k. 4-5 klst. Eftir að hafa borðað nokkrum sinnum út á Cricket Club Café og horft um leið á einhvern leikinn í heimsmeistarakeppninni um leið, þá er ég farin að fatta geimið. Ég verð að segja að ég kann vel við íþrótt þar sem ég get setið og horft án þess að vera á barmi taugaáfalls af spenningi.

Það er margt að miðla þegar kynnst er nýrri menningu. Við höfum rétt minnst á veitingahúsin, en við höfum látið þau um að næra okkur undanfarnar tvær vikur. Þau hafa verið hvert öðru betra og svo ódýr að það tekur því ekki að koma sér upp grunneldhúsvörum. Helgi keypti að vísu 5 kg af hrísgrjónum,en ég á eftir að sjá okkur reyna að torga þeim. Almennt erum við að borga innan við 1500 kr. fyrir tveggja manna máltíð nema þegar við ætlum að vera flott á því eins og í gær, þá var farið á Thambapani til að borða frábæra fiskrétti með hvítvíni og það kostaði heilar 3500 kr! Hver nennir að elda með svona marga frábæra veitingastaði í göngufæri. Eitt veitingahúsið sem við höfum heimsótt tvisvar heitir Green Cabin garden restaurant. Hér er eldaður ekta Sri Lanka matur. Vesturlandabúar geta fengið grillaðan kjúkling og franskar. Ég tók stökkið og pantaði mér það sem þjóninn kallaði milt karrí, krabbakarrí. Með því var borið fram stringhoppers, sem eru hrísnúðlur vafðar í litla disklaga kökur, og krydduð kókosmjólk. Ég varð hálfhissa þegar aðalmáltíðin kom í lítilli desertskál. En þá er kerfið þannig að núðlunum er vafið upp með fingrunum, bleytt aðeins í með karrígumsinu, smá kókósmjólk, chilitómatsósu og sjá, bitanum troðið upp í sig. Í næstu heimsókn var prófað rækjukarrí með Pittu, þykk pylsa hnoðuð úr rísmjöli og kókós, gothimba, örþunnar risastórar hrísmjölspönnukökur. Þetta fer eins fram. Smáflaga er rifin af gothimba, klípa af pittu eða stringhoppers ofan á, hálf teskeið af karríi, aðeins meira af kókósmjólk og smásletta af chilitómatsósu. Hnoðað vandlega saman og troðið upp í sig. Hér er matast með hægri hendinni og sú vinstri geymd undir borðbrúninni á meðan. Hér er mikið chili notað í matinn. Það er kostur, því það logar allt í fimm mínútur og svo kemur þetta fína bragð. Við erum búin að finna frábæran fiskréttastað, Thambapani, enn betri kínverskan, Flower Lounge og prýðilegan altmúligstað, Queens Café. Svo ekki sé minnst á Pizza Hut, þeir standa alltaf fyrir sínu nema hér er líka notuð chilitómatsósa á pizzurnar. Þessir staðir eru allir mikið sóttir af heimamönnum en Cricket Club Café er málið fyrir Evrópubúana.

Við sendum börnunum okkar og fjölskyldum þeirra sérstakar kveðjur en þau standa í stórræðum þessa dagana. Jón fór í skurðaðgerð s.l.mánudag þar sem tvíburinn var fjarlægður, vonandi endanlega. Honum hefur heilsast vel. Við getum ekki lýst því hversu fegin við erum enda var stöðug ígerð í gangi og því alltaf hætta á frekari slæmsku. Kristín opinberaði það í gær að nýtt barnabarn sé á leiðinni og verður væntanlega sporðdreki eins og amma og langafi. Við sendum kossa, risastór knús og góðar hugsanir og vonum að austanvindurinn beri það til þeirra allra.

Vinningurinn er alvöru...

2007-04-27T13:27:00.000+02:00

Eldsnemma í morgun trítlaði ég út á horn og veifaði næsta tuktuk. Ég var á leiðinni á Apollosjúkrahúsið í endurkomu. Ég fór ein, því Helgi var á fundi með liðinu sínu. Það er frábært að ferðast í tuktuk. Einhvern veginn er það eins og að fá borgina í æð. Hitinn er yfirþyrmandi en þolanlegur vegna gustsins sem blæs í gegnum tuktukinn þegar hann er á ferð. Allar lyktir borgarinnar hellast yfir mann góðar sem slæmar, ýktar í hitanum. Síðast en ekki síst er tuktukinn fljótur í förum, því ökumaðurinn þekkir fullt af skemmri leiðum og er stundum fullhugaður í að smeygja sér á milli annarra ökutækja. Þar sem samið er um fargjaldið fyrirfram, þá er ekkert verið að slóra. En þeir gefa sér samt tíma til að gauka ýmsum fróðleik að manni. Ekki síðri sögumenn en Íslendingar og stoltir af landinu sínu. Á sjúkrahúsinu voru umbúðirnar rifnar af, sárið skoðað vandlega og og síðan allt hreinsað upp á nýtt. Einhver ígerð er ennþá við tána, en allt á góðri leið. Nýjar og enn stærri umbúðir settar utan um og ég áminnt um að láta þær alls ekki blotna. Eftir tvo daga má ég taka þær af og þarf ekki að mæta aftur í skoðun. Ekkert pensilínofnæmi hefur gert vart við sig. Heimsókn á bráðamóttökuna kostar ekki nema 150 rúpíur eða 90 kr. Heldur ódýrara en á Íslandi og það meira að segja á einkasjúkrahúsi.

Á leiðinni heim sá ég fullt af fólki á íþróttavelli sem var þar í alls konar þrautum og hlaupum. Út við girðinguna voru margar skráningarstöðvar og biðraðir við þær. Og fyrir utan girðinguna var ofboðslega löng biðröð, fleiri hundruð manns. Tuktukgæinn minn hægði ferðina og sagði mér að það væri sérstakur umsóknardagur til að komast í lögregluna. Mér fannst aðsóknin ótrúleg, en hann sagði að þetta væri mjög eftirsóknarvert starf og bara ágætlega launað.

Um hádegið kom Helgi heim og eftir smáhvíld, drifum við okkur í heimsókn í höfuðstöðvar Pizza hut. Þar fengum við ávísun á draumaferðina okkar. Ein nótt á lúxushóteli í Kandy með fullu fæði, þ.e. þrjár máltíðir. Ávísunin gildir fyrir tvo. Eftir að skoða þetta á netinu hlökkum við mikið til. Sérstaklega held ég að það sé skemmtilegt að panta sér ferð með varakonungslestinni (Viceroy Express www.bahraintravel.com.bh/Sri%20Lanka%20in%20style.htm) til Kandy, en hún er ævaforn búin þægindum sem hæfa konungi. Klædd að innan með dökkum viðarinnréttingum og rauðum plusssætum. Lestin er dregin af gamalli eimreið. Vinningurinn er raunverulegur!

Enn var farið í tuktuk og nú á leið í mollið eða Liberty Plaza. Á leiðinni stoppaði ökuþórinn okkar við búddamusteri og benti okkur á risastóran fíl sem var í garðinum. Í garðinum voru fílastyttur af öllum stærðum og gerðum en aðalfíllinn var lifandi og ekki meira en í seilingarfjarlægð frá okkur. Ótrúleg upplifun. Því miður var myndavélin ekki með í för, svo frásögnin verður að duga. Eftir verslunarleiðangurinn komum við löðursveitt heim enda 36 stiga hiti og sól. En við hugsum okkur gott til glóðarinnar, því við keyptum okkur nautasteik og fína rauðvínsflösku. Hvorki meira né minna en St. Julien vín, Chateau de Lalande, árgerð 1999.

Ævintýrið um litlu tána...

2007-04-25T18:16:00.000+02:00

Dagurinn í dag byrjaði ekki vel. Í morgun drifum við okkur út á Apollo sjúkrahúsið til að láta kíkja á litlu tána á vinstri fætinum á mér. Á laugardaginn byrjaði hún að roðna. Mig klæjaði og sveið. Ég var alveg viss um að eitthvað hefði bitið í tána á mér. Á sunnudag birtust blöðrur og óþægindin jukust talsvert. En ég beit á jaxlinn og bölvaði í hljóði. Í gærkvöldi var táin orðin rauðblá og bólgin og greinilega eitthvað á seyði. Ég fór á netið og þar komst ég að því að það væri komin ígerð í tána, hugsanlega heimakoma. Þar var ráðlagt að leita strax læknis því hætta væri á blóðeitrun. Í morgun vakti Helgi mig síðan eldsnemma, rak mig á fætur og gaf mér morgunmat. Síðan var haltrað út og náð í tuktuk. Á sjúkrahúsinu var tekið vel á móti okkur, táin skoðuð í bak og fyrir, hreinsuð með frekar óþyrmilegum aðferðum og settar umbúðir utan um allt saman. Ekki heimakoma en ígerð í gangi. Læknirinn skrifaði út lyfseðil á fúkkalyf og fullyrti að þau væru í lagi fyrir konu með ofnæmi fyrir pensilíni. Síðan var mér skipað að koma eftir tvo daga til að láta skipta um stóra plásturinn og þeir vilja tékka á því að allt sé í lagi. Sem sé stóralvarlegt mál.

Síðan var aftur náð í tuktuk og nú vildi Helgi fara á ferðaskrifstofu og kaupa farseðlana okkar til Malasíu. Það gekk allt vel nema ég var eitthvað slæpt. Þegar heim kom tók ég fyrstu pilluna og sofnaði síðan. Seinni partinn fórum við að skoða á netinu hvaða lyf ég hefði fengið og þar stóð stórum stöfum að ekki ætti að gefa þetta lyf fólki með ofnæmi fyrir pensilíni. Það viðurkennist að okkur brá verulega og nú var bara beðið eftir ofnæmisviðbrögðum. Lost eða fílamaðurinn í aksjón!

Eftir nokkra dúra og létt stressköst brá okkur í brún, því í staðinn fyrir að ég dytti niður í losti, þá fékk náttúran raflost. Himinninn dökknaði og allt í einu sáust gríðarlegar eldingar og þrumur sem hljómuðu eins og æsilegustu sprengingar á gamlárskvöld. Þetta var æsilegra en þrumuveður sem við urðum vitni að úti í Kanada. Rigningin sem fylgdi í kjölfarið var líka engu lík. Himnarnir opnuðust og vatnið flæddi niður. Helgi var farinn að hafa áhyggjur af því að við fengjum engan kvöldmat því veðurhamurinn virtist óstöðvandi. En allt tekur enda og eftir rúman klukkutíma heyrðum við að umferðin var komin í gang aftur.

Upp úr kl 7 kvað frúin upp með það að henni væri nógu batnað til að fara í kvöldmat. Við trítluðum eftir regnvotum gangstéttum út í Pizza hut. Þar inni var jafnkalt og síðast þegar við heimsóttum þá. Helgi pantaði sér tilboð mánaðarins og fékk skafmiða í kaupbæti. Mér var réttur miðinn til sköfunar og viti menn. Það var vinningur á miðanum. Við urðum svolítið skrýtin í framan og trúðum eiginlega ekki eigin augum. Við borðuðum matinn okkar eins og ekkert hefði í skorist. Þjónninn kom til að spyrja hvort við hefðum unnið eitthvað á skafmiðann. Helgi varð dularfullur á svip og spurði nokkurra óbeinna spurninga um hvað mundi gerast ef við hefðum fengið vinning. Ég gat ekki stillt mig og sagði: “Sýndu þeim miðann”. Þjóninum brá í brún og hljóp af stað með miðann. Allt í einu voru fjórir gæjar í kringum okkur brosandi út að eyrum. Orðið “luck” heyrðist hér og þar í orðræðunni og eftir svolítið írafár og læti var okkur tilkynnt að við hefðum unnið tveggja daga ferð fyrir einn til Kandy. Eftir að skiptast á miðum og símanúmerum og óteljandi brosum, þá borguðum við reikninginn enn með bros á vör. Helgi er viss um að einhverjir meinbugir verði á innheimtu vinningsins, en ég segi nú bara: “Það gerir sko ekkert til. Við erum alla vega búin að innheimta spennu augnabliksins”. Og hvað haldið þið, firmamerki fyrirtækisins sem skaffar vinninginn er fimm tær (www.chaayahotels.com) !!!

Fínt fólk í veislu...

2007-04-23T10:50:00.000+02:00

Í gær fórum við í síðdegisveislu hjá Árna, sendiráðunautnum okkar. Hann býr í fallegu húsi frá nýlendutímanum í næsta hverfi. Húsið er umlukið háum garðveggjum og með fallegum garði. Flestar plöntur í garðinum eru notaðar sem pottablóm hjá okkur, hér eru þau vel yfir mannhæð. Stór og mikil yfirbyggð verönd er fyrir framan með bar og aðstöðu til að grilla. Þetta var eins og að ganga inn í ævintýri á nýlendutímanum.

Við komum um tvöleytið og stuttu seinna mættu þrír Íslendingar í viðbót. Þau höfðu lent í Sri Lanka nóttina áður. Við fengum að sjálfsögðu gin og tonic og síðan var spjallað. Því miður man ég ekki hvað herramennirnir tveir heita, en með í hópnum var ung kona sem heitir líka Auður. Ekki oft sem ég hitti nöfnur utan Eyjafjarðar. Enda kom í ljós að hún var líka ættuð úr Eyjafirði. Hún var í friðargæslunni hér á síðasta ári en þau eru núna komin til að vinna einhver verkefni á vegum Þróunarsamvinnustofnunar. Það var virkilega gaman að hittast og spjalla. Um fjögurleytið var okkur boðið upp á Sushi og Sashimi (hrár fiskur án hrísgrjóna) sem smakkaðist afar vel. Sérstaklega góður var hrár túnfiskur sem hafði verið veiddur daginn áður. Síðan fóru karlmennirnir í grilleldamennskuna. Boðið var upp á grillaðan túnfisk með ýmsu meðlæti og er skemmst frá að segja að máltíðin var frábær. Besti fiskur sem við höfum smakkað. Í eftir rétt var síðan heitur súkkulaðidesert, bakaður að ofan og fljótandi að innan, borin fram með æðislegum vanilluís. Með herlegheitunum var borið fram Amarone vín frá Ítalíu sem passaði vel með matnum. Upp úr kl. 9 fórum við að tygja okkur til brottfarar. Röltum út á horn og náðum okkur í Tuktuk sem skilaði okkur hratt og örugglega heim.

Það er ekki hægt að segja annað en við höfum lifað og hrærst í skemmtilegri veröld síðustu dagana. Nú verður hugað að því að kaupa flugmiða til Malaysíu en það er áætlað að við verðum þar 3. til 10. maí n.k. Eftir það munum við skoða hvort við skellum okkur í ferð til Kandy, sem er lítil borg inn á miðju Sri Lanka. Það eru sagðar óskaplega fallegar slóðir. Kóngurinn í Kandy var sá síðasti sem játaðist undir Breta á nýlendutímanum.

Við erum búin að ákveða það að við munum láta veitingahúsin hér í kring sjá um að elda ofan í okkur. Við gerðum nefnilega tilraun til að elda heima á laugardaginn. Keyptum okkur bratwurst og beikon sem var eldað ásamt slatta af hrísgrjónum. Skemmst frá að segja settumst við löðursveitt að borðum að eldamennsku lokinni og þurftum síðan að vaska allt dótið upp. Önnur tilraun til eldamennsku verður ekki gerð af minni hálfu fyrr en loftslagsaðlögun er svolítið meiri. Nú er líka að hefjast ný vika. Hún byrjar á morgun með Poyadegi. Poyadagur er sá dagur mánaðarins sem tunglið er fullt. Þessir dagar eru frídagar hér og þar sem þetta er fyrsti poyadagur eftir nýár (12. apríl) þá má ekki selja áfengi í heila viku. En við Helgi erum birg. Við eigum sitthvora flöskuna af gini og rommi og erum því í góðum málum út mánuðinn.

Meðfylgjandi eru myndir annars vegar af sólarlaginu séð ofan af þakinu okkar og hins vegar borðstofan okkar.

Við skoðum í kring um okkur...

2007-04-21T12:58:00.000+02:00

Í dag erum við búin að vera hér í 10 daga. Smátt og smátt hefur hitinn og rakinn vanist. Við hittum reyndar konu í lyftunni hérna áðan sem gladdi okkur með því að apríl og fyrri hlutinn af maí séu heitustu mánuðirnir. Eftir það kólni heldur í veðri.

Við fórum í stóran verslunarkjarna í dag sem heitir Liberty Plaza. Þar fundum við flottar vínbúðir og enn flottari “Hagkaup”. Það hefur nefnilega ekki fengist lime og tonic í búðinni sem við förum í venjulega. Það er algjörlega út í hött að þurfa drekka engiferöl út í ginið. Það heldur engum flugum í burtu. Við erum samt ekki alveg búin að fatta matarsystemið hér. Við sjáum alls konar skrýtna ávexti og grænmeti sem við þekkjum alls ekki. Mjólkurvörur eru lítið notaðar hér nema í formi jóghúrt og einhvers sem þeir kalla “curd”. Brauð og aðrar vörur úr hveiti er lítið notað. Við þurfum að fara að prófa að elda mat og helst gera tilraunir með innlenda matargerð. Það er hins vegar freistandi að láta veitingahúsin um eldamennskuna, þar sem það er mjög ódýrt að fara út að borða. Dýr máltíð fyrir tvo kostar uþb 4.000 rúpíur eða 2.800 kr. Á ódýrum stað kostar 1.800 rúpíur eða 1.260 kr. Svo þarf ekkert að vaska upp.

Íbúðin sem við fengum er alveg frábær. Hún er á 5. hæð í 15 hæða húsi. Glæný og enginn búið í henni áður. Þetta eru þrjú herbergi, stofa, eldhús og tvö baðherbergi, allt búið nýjustu tækjum. Loftkæling og viftur í hverju herbergi. Frammi er þvottahús, geymsla og salerni. Sendiráðið lánaði okkur lítið sjónvarp og svo er Helgi með tölvuna sína með sér. Sem sagt nútímavædd í bak og fyrir.

Við reynum að hreyfa okkur eitthvað á hverjum degi. Göngum um hverfið og skoðum mannlífið. Eins og annars staðar sjáum við bæði ríkidæmi og örbirgð. Á meðan sumir keyra um göturnar í bensum, þá sjáum við líka betlandi vesalinga. Samt er ekki mikiðum það. En við erum farin að skilja hvers vegna að það er öryggisverðir alls staðar. Þeir gæta þess t.d. að heimilislaust fólk setjist ekki að í bílageymslum eða tómu húsnæði. Þeir halda flækingshundum í burtu. Þeir sjá um að allt umhverfi húsanna sé hreint og þrifalegt og að óviðkomandi aðilar séu ekki að flækjast á svæðinu. Það fer ekki fram hjá neinum að herlög gilda í landinu. Lögregla er fjölmenn og meðfram helstu götum eru varðstöðvar með reglulegu millibili mannaðar hermönnum sem eru gráir fyrir járnum. En þrátt fyrir árvekni eru allir hlýlegir viðmóts. Það er brosað úr ólíklegustu áttum og kurteisin er mikil. Landsmenn minna þó nokkuð á okkur Íslendinga, þeir eru forvitnir og hafa feikna gaman að því að segja sögur. Þeir hafa af nógu að taka í þrjú þúsund ára menningu sinni. Það er einungis sá tími sem hefur verið skrásettur. Við erum rétt að byrja að fleyta rjómann ofan af.

Meðfylgjandi er mynd af fyrsta fundinum hans Helga. Á henni sjáið þið fólkið sem hann er að vinna með að undirbúningi námskeiðs í verkefnastjórnun. Með á myndinni er ungur Íslendingur, Bjarni Eiríksson. Hann er líka með í þessu verkefni. Annars vinnur Helgi mest heima við glærugerð og aðra skipulagning.

Heitt, heitt, heitt...

2007-04-18T12:41:00.000+02:00

Það er heitt og rakt hér í suður Asíu. Svitinn rennur af okkur við minnstu hreyfingu. Köld sturta dugar örstutta stund. Snjókoman sem er núna á Akureyri væri vel þegin. En við venjumst þessu hægt og rólega. Við sofum vel þrátt fyrir hitann og vöknum bara einu sinni á nóttu til að setja loftkælinguna í gang til að koma lofthita í herberginu niður í 27°C en venjulegur hiti er um og yfir 30°C. Það sem er sérstakt hér er að það verður ekkert svalara á nóttinni. Sami hitinn allan sólarhringinn. Enda gengur fólk hér rólega, hreyfir sig hægt og skýlir sér fyrir sólinni. Til þess eru notaðar regnhlífar, dagblöð og skuggar húsa og trjáa.

Það er gaman að skoða götulífið hér. Hér eru flestir litlir og dökkir. Almennt eru konur klæddar í Sari eða Shalwar Kameez. Sari samanstendur af undirpilsi, treyju og 6 metrum af þunnu klæði sem er vafið utan um mittið í hinum fegurstu fellingum og endar svo í sveip yfir brjóstið og öxlina. Shalwar Kameez eru síðar pokabuxur og þunn, hálfsíð, langerma blússa sem fellur yfir buxurnar. Eitthvað er af múslimakonum sem eru klæddar í svörtu mussurnar sínar og með andlitið hulið. Karlmennirnir eru flestir klæddir upp á evrópska vísu í síðbuxum og stífpressuðum hvítum skyrtum. Sumir eru í síðu pilsi niður á ökkla og enn aðrir eru í hálfsíðum buxum og stutterma bolum. Kallarnir sem keyra tuktukana eru þannig klæddir. Við fórum með tuktuk að heimsækja Árna og Bjarna í næsta hverfi og það kostaði heilar 200 rúpíur eða um 140 kr. Svo erum við búin að fara í næstu verslunarmiðstöð og þar versluðum við slatta og tókum svo tuktuk heim á 100 rúpíur. Árni er sendiráðunautur hér og Bjarni er að vinna fyrir UNU ásamt Helga. Þeir eru búnir að reynast okkur vel. Við erum búin að borða saman þrisvar og Árni hefur séð til þess að allt hefur verið í lagi í kringum okkur. Við kunnum þeim félögum bestu þakkir fyrir allt saman.

Við höfum ekki enn lagt í að elda sjálf. Við höfum rölt á veitingastaðina hér í kring. Fiskur og kjúklingur eru í miklu uppáhaldi hér, svo og grænmetisréttir. Sri Lanka búar eru að stórum hluta Búdda- og hindúatrúar og fólki er ekki vel við að fórna lífi hér. Enda hæg heimatökin að vera grænmetisæta hér í allri þessari grósku. Skv. Búddistum þá endurfæðist manneskja í allra kvikinda líki hvað eftir annað uns sálin hefur náð þeim þroska að öðlast Nirvana. Þess vegna er þeim illa við að aflífa dýr, því við vitum ekki nema að við séum að koma einhverjum nákomnum fyrir kattarnef. Hér er mikið dýralíf og það mundi æra óstöðugan að ætla sér að fækka t.d. flækingshundum, köttum eða öllum þeim kvikindum sem þrífast í þessum hita. Litlir gekkóar (eðlur) hlaupa eftir veggjum og veiða flugur. Á kvöldin fljúga leðurblökur með miklum skrækjum á milli trjáa. Það er lítið af flugu nema í ljósaskiptunum fer moskítóinn á kreik. Ég er búin að fá fjórar stungur þrátt fyrir eiturgufur sem við sprautum yfir okkur og skarta því nokkrum dökkrauðum peningsstórum deplum eftir þær.

Við látum fylgja myndir sem sýna útsýnið af 15. hæð í blokkinni okkar. Þar sem mataræði okkar er ákvarðað af veitingamönnum þessa dagana verður engin blogguppskrift í dag.

Ævintýrið byrjað...

2007-04-14T13:25:00.000+02:00

Við erum komin til Sri Lanka. Loftslagið er heitt og rakt á okkar mælikvarða en sennilega nokkuð temprað miðað við löndin fyrir norðan okkur. Hitastigið liggur nokkurn veginn í kringum 30°C og rakastigið í kringum 70 til 80%. Við tökum því rólega meðan við erum að venjast loftslaginu. Satt best að segja tekur þotuþreytan líka sinni toll.

Að sjálfsögðu lentum við í veseni í London. Bretinn er búinn að setja nýjar reglur um transit farþega. Það má bara vera með eina tösku á mann, stærð skipti ekki máli! Við og flestir farþegar sem voru að fara þar í gegn voru stoppuð og fengum tvo valkosti. Annað hvort að troða annarri töskunni ofan í hina eða að fara út í gegnum vegabréfaeftirlitið og tékka okkur inn aftur. Okkur féllust hendur, en eftir smáumhugsun var fært til í stærri töskunum og hinum troðið í. Ekkert mál fyrir mig, því ég var bara með veski og flugtösku, en Helgi var með tölvutösku í viðbót við sína flugtösku. Eftir endurskipulagningu og mikla troðslu, fórum við aftur í transitið, þá þurftu flugtöskurnar að passa í einhverja grind sem okkur var bent á. Helgi beitti sínum alkunnu kröftum og tókst að troða töskunum í grindina, en ég er næstum því viss um að grindurnar gliðnuðu um nokkra sentimetra á kant. En inn komumst við og gátum skráð okkur í áframhaldandi flug til Colombo með Sri Lankan Airlines. Þetta var tæplega 11 tíma flug og frábær þjónusta á leiðinni. Að vísu kom það okkur á óvart að kvöldmatur var borin fram fljótlega eftir flugtak kl. 2 að íslenskum tíma og um kl. 4 áttu svo allir að fara að sofa, enda komið kvöld í Sri Lanka. Dregið var fyrir alla glugga, öll ljós slökkt og kyrrð var fljótlega komin á. Okkur tókst misjafnlega að sofa þrátt fyrir svefntöflur en dormuðum með hléum þar til morgunmatur var borin fram klukkustund fyrir lendingu.

Við vorum sótt á flugvöllinn af tveimur brosmildum heimamönnum og síðan tók við ævintýraleg ökuferð inn í borgina. Hér er mjög dularfull umferðarmenning. Þeir keyra vinstra megin eins og alls staðar á gömlum yfirráðasvæðum Breta en aðrar umferðareglur eru þverbrotnar. Hver treðst um annan þveran í gríðarlegri þvögu af bílum, strætisvögnum og tuktuk. Tuktuk eru þríhjóla yfirbyggðar vespur með sæti fyrir tvo mjóa aftur í. Hér berjast menn um hvert bil í umferðinni og það er ekki fyrr en ökutæki eru komin mjög nálægt hvert öðru sem annar hvor gefur sig. Oftast víkur sá minni, en stærri tækin víkja líka þegar ástandið er metið þannig að ekki borgi sig að troðast frekar. Flautum er óspart beitt til að frekjast eða vara við en ökumenn sjást ekki með hnefann á lofti (road rage). Flestir víkja með bros á vör. Bílferðin átti að taka um klukkustund en vegna morgunumferðar og gríðarlegrar rigningar (sumir tóku regnhlíf með sér) tók þetta tvær og hálfa klukkustund. En það var tekið á móti okkur með pompi og prakt í sendiráðinu og eftir smáhressingu voru við flutt í íbúðina okkar, þar sem við lögðum okkur í nokkrar klukkustundir. Um kvöldið vorum við sótt aftur í kvöldmat hjá íslenska sendiráðunautnum. Við fengum forsmekk af matseld heimamanna og það lofar góðu. Maturinn var frábær. Sumt sterkt en flest mjög milt, líkist helst indverskri matseld. En við fórum svo heim undir miðnætti eftir skemmtilegt kvöld og steinsváfum í 11 klst. Nú hvílum við okkur fyrir ævintýri næstu daga.

Dymbilvika byrjar...

2007-04-06T11:20:00.000+02:00

Nú er ég þreytt en glöð. Í fyrrakvöldi lauk frábæru námskeiði með hátíðakvöldverði. Fyrir tveimur vikum barst mér bréf í hendur frá Sjálfstæðisfélagi Akureyrar, þar sem boðið var upp á leiðtoga- og ræðunámskeið fyrir konur. Þrjú kvöld og hátíðarkvöldverðurinn fjórða kvöldið, allt ókeypis. Ég sá mér leik á borði að kynnast fleira fólki, svo ég skráði mig strax. En viti menn, þremur dögum seinna voru 540 konur búnar að skrá sig og námskeiðin orðin tvö. Ásdís Halla Bragadóttir forstjóri Byko og fyrrverandi bæjarstjóri Garðabæjar opnaði námskeiðið með aldeilis frábærum fyrirlestri um hlutverk og þörf á að taka hlutverk leiðtogans í okkar lífi, heima, í félagslífi og á vinnustað. Rætt var vítt og breitt um nauðsyn jákvæðni og framsýni og henni tókst að fá okkur til að trúa því að besta leiðin til að breyta aðstæðum væru þessi eiginleikar. Skemmst frá að segja að gríðarleg stemmning myndaðist strax á fyrsta fundi og náði hámarki í skemmtun miðvikudagskvöldsins. Ríflega 500 hundruð konur mættu í laufléttan fordrykk í anddyri íþróttahúss Síðuskóla og síðan var boðið til borðs. Karlmenn sjálfstæðisfélagsins þjónuðu og fórst það vel úr hendi. Núverandi og fyrrverandi bæjarfulltrúar og þingmenn mættu, almennir félagsmenn og gestir alls staðar að. Síðan var borin fram eðalhamborgarahryggur í boði Kjarnafæðis, eftir matinn var borið fram kaffi með konfekti og kransakökum í boði Kristjánsbakarís, drykkjarvörur við hvers manns hæfi eftir vild. Bæði var boðið upp á dinnermúsík og Akureyrskan Idolsöngvara, bestu ræðurnar voru fluttar, leikfélagið kom með sýnishorn af leiksýningum páskanna, konur fluttu stuttan leikþátt og síðast var dregið um ellefu flotta vinninga en enginn þeirra lenti hjá mér. Heim komst ég undir miðnætti himinsæl með frábært kvöld.

Nú fer að líða að því að við forum til Sri Lanka. Á mánudagsmorgun förum við suður og á þriðjudag hefst ferðin langa. Við munum lenda í Columbo að morgni miðvikudagsins og þar verður tekið á móti okkur. Það er búið að leigja handa okkur íbúð, sem verður aðsetur okkar út júní. Hugsið ykkur, næsta fimmtudag munum við sitja einhvers staðar hinum megin á hnettinum með gin og tonic í glasi og horfa á allt öðru vísi sólarlag. Ég læt nánari lýsingar bíða. En hér fylgir með mynd af Ögmundi nágranna okkar og vini í sólbaði á Sri Lanka í febrúar.

Páskarnir verða haldnir hér í norðurhöfum. Við erum á fullu að ganga frá stofunum okkar og það lítur allt út fyrir að hægt verði að borða hátíðarkvöldverð hér fyrir brottför. Við erum að hugsa um að taka út hina jólaöndina og elda daginn fyrir páska. Við ætlum líka að njóta þess að bærinn okkar er fullur af gestum. Flestir eru hér til að fara á skíði, en aðrir ætla í leikhúsið og skoða ýmsa menningarviðburði. En flestir ætla að fjölmenna á veitingahús eða heimahús í plássinu og gera sér glaðan dag. Miðvikudagurinn bar þessu vitni. Hleypt var í hollum inn í ríkið, biðraðir í matvöruverslunum voru mældar í klukkustundum en ekki metrum og bílaumferðin slagaði hátt í höfuðborgarsvæðið. En við höldum okkur heima og njótum lífsins. Núna ætlum við ekki elda neitt stórfenglegt. Við fengum soðna drottingarskinku í Bónus. Hún verður skorin í þunnar sneiðar og borin fram með kartöflusalati, niðursoðnum ferskjum og honey Dijon sinnepi. Með þessu verður teygaður norðlenski bjórinn Kaldi en eins og alþjóð veit er hér um sérlega hollan og bragðgóðan drykk að ræða enda ógerilsneyddur. Við sendum ykkur öllum hlýjar kveðjur úr norðurhöfum og vonum að lífið leiki við ykkur. Gleðilega Páska!

Ævintýrin gerast enn...

2007-03-23T12:31:00.000+01:00

Eyjafjörðurinn er kyrr og fagur eftir mikið hvassviðri í nótt. En við vorum heppin að það var sunnanvindur en ekki norðanstórhríð. Lerkið okkar heldur áfram að brotna og ef svo fer fram sem horfir þá verður kannski fimm metra stubbur eftir í vor. Tvær myndarlegar greinar lágu á jörðinni í morgun.

Í dag er líka merkisdagur. Helgi Hrafn dóttursonur okkar er tveggja ára og við vonum að pakkarnir hans nái í tæka tíð. Við óskum honum til hamingju með afmælið og biðjum Birtu að kyssa hann fyrir okkur. Jafnframt óskum við Stebba mági til hamingju með afmælið 13. mars s.l., svo og Kristínu tengdó og Valgerði frænku sendum við árnaðaróskir með afmælin 17. mars.

Við höfum verið önnum kafin undanfarið. Helgi ásamt fleirum hefur verið að undirbúa verkefni á vegum Sjávarútvegsskóla sameinuðu þjóðanna (UNU) og nú er staddir hér fimm fulltrúar frá Sri Lanka sem verið er að undirbúa til að halda námskeið í heimalandi sínum. Í tengslum við það tókum við boði UNU um dvöl í Sri Lanka og munum við halda á vit nýrra ævintýra 10. apríl n.k. Þar munum við dvelja næstu mánuði, Helgi halda einhver námskeið og við komum aftur heim 29. júní n.k. Við hlökkum til að kynnast landi og þjóð, svo og nýjum matarhefðum. Einnig er í bígerð að skreppa svo sem hálfan mánuð til Malaysíu. Tíminn hefur því farið í að undirbúa förina, fara í bólusetningar, heimsækja heimilislækninn, tannlækninn og afla vegabréfsáritunar til Sri Lanka. Allt gengur vel og nú vantar bara passana tilbaka frá Svíþjóð.

En fyrst það er kalt í dag ætla ég að elda svínakótelettur eftir franskri uppskrift sem ég gróf upp einhvers staðar. Okkur finnst þetta fínn sunnudagsmatur.

Blogguppskriftin

Svínakótelettur með rjóma og eplum a la Normandy

6 svínakótelettur
4 msk smjör
½ kg af matareplum
Safi úr 1 sítrónu (Má líka vera límóna)
3 dl af rjóma
Salt og pipar að smekk

Bræðið smjörið á pönnu við meðalhita og steikið svínakóteletturnar vel. Takið þær af pönnunni og haldið heitum í ofni við 100°C. Á meðan kóteletturnar steikjast kjarnhreinsum við og skerum eplin í báta (skrælið þau ef vill) Reynið að halda eplabátunum heilum. Leyfið þeim að malla í feitinni á pönnunni í uþb 5 mín, það er allt í lagi að að skvetta smá Calvados á eplin. Takið þau síðan af pönnunni og leggið yfir kóteletturnar og haldið öllu heitu áfram í ofninum. Hellið rjómanum og sítrónusafanum á pönnuna og sjóðið niður um þriðjung við háan hita. Saltið og piprið eftir smekk. Sósunni hellt á diska, kóteletturnar lagðar ofan á og eplasneiðarnar ofan á þær. Ég nota alltaf matreiðslurjóma eða kaffirjóma, en í uppskriftinn er gert ráð fyrir fullfeitum rjóma. Ég nota líka heldur minna af sítrónusafa (helmingi minna) en best er að smakka sig áfram. Franskurinn lætur þetta nægja sem máltíð en ég ber þetta yfirleitt fram með kartöflum. Ef menn vilja salat þá mæli ég með því að það sé borðað í forrétt. Þessi uppskrift dugar fyrir 6.

Góðar minningar...

2007-02-14T20:00:00.000+01:00

Við minntust 75 ára afmælis mömmu í gær. Ég segi eins og Þórdís systir mín, ég er ekki viss um að mamma hefði kært sig um að verða svo gömul né að heilsan hefði verið til fyrirmyndar. Móðir mín gerði allt með tilþrifum og á sínum forsendum. Hún var sátt við líf sitt og átti mikið af góðum vinum og kunningjum. Eins og mér fannst mamma vera mér erfið sem barni, þá var hún einstök “táningamamma”. Henni fannst við systkinin vera mjög skemmtileg á unglingsárunum og eyddi verulegum tíma í að spjalla við okkur um heima og geima. Ekkert mannlegt væri okkur óviðkomandi svo sem listir, pólitík, alls konar menning og andleg málefni. Hún á stóran þátt í því að kenna okkur að vera víðsýn og óhlutdræg. Hvort það tekst alltaf er óvíst, en við reynum okkar besta. Ég held að það sé það sem ég sakni mest eru löngu samtölin þar sem veröldin var krufin til mergjar við eldhúsborðið yfir rjúkandi kaffibollum.

Í innkaupunum á laugardaginn voru keyptar kjúklingabringur í Bónus með 40% afslætti. Mér varð hugsað til óteljandi ferða okkar mæðgnanna í Bónus á laugardögum. Ég lærði það fljótt að til að týna mömmu ekki í búðarferðum, þá þyrfti ég að vera með körfuna fyrir okkur. Ef ekki þá þurftum við Þórdís að leita út um allt að henni þegar okkur þótti mál að komast heim í kaffið. Okkur fannst tilvalið að nota bringurnar í afmælismatinn og ekki skemmdi fyrir að ég hafði bakað amerískt eplapæ á mánudaginn. Eftir stutta heimsókn í Hagkaup var bætt við bláberjum og vanilluís á 99 kr hvort. Ég gróf upp kjúklingabókina hans feita og fann þar uppskrift að kjúklingabringum í sinnepssósu. Þegar ég kom heim vildi svo merkilega til að Ingjaldur vinur okkar var mættur á svæðið, en hann og mamma voru miklir vinir. Hann lenti því í afmælisveislu sér til óvæntrar ánægju. Maturinn heppnaðist frábærlega. Við skemmtum okkur hið besta, skáluðum fyrir mömmu og töluðum mikið þar til Ingjaldur þurfti að mæta í flugið um átta leytið.

Blogguppskriftin

Kjúklingabringur í sinnepssósu

4 kjúklingabringur
2 msk hveiti
4 msk smjör
2 msk olía
Dijon eða jurtakryddað sinnep
1 meðalstór laukur fínsaxaður
½ - 1 bolli sveppir fínt saxaðir
2 msk söxuð steinselja
Salt, pipar
1 bolli rjómi
1 msk sítrónusafi

Bringurnar eru dustaðar með hveitinu og brúnaðar vel á pönnu. Þær eru síðan fluttar yfir á eldfast fat og smurðar að utan með sinnepi og ekki nískast með það. Laukurinn og sveppirnir eru mallaðir í afganginum af fitunni og leyft að brúnast. Steinselju, salt og pipar bætt í maukið og rjómanum blandað við. Leyft að sjóða vel upp og þykkna aðeins. Þessu er svo hellt yfir bringurnar og sett inn í ofn við175°C í 30 – 35 mín. Þegar bringurnar eru tilbúnar þá eru þær settar á diska. Sósunni er hellt í pott, sítrónusafanum hrært saman við og hitað að suðu. Borið fram með góðum hrísgrjónum. Dugar fyrir 4.

Það birtir...

2007-02-10T19:17:00.000+01:00

Fimbulkuldi, stillur og glampandi sól einkenna veðrið þessa dagana. Jörð er fannhvít, bleikir ljósgeislar leika um fjallatinda og tími kominn til að draga fram sólgleraugu til að sjá hvert leiðinni er heitið. Sólin er einmitt nógu hátt á lofti til að lyfta sér yfir fjöllin en um leið nógu lág til að blinda bílstjóra á leið í suður eða vestur. Á svona dögum er freistandi að rölta stuttan spöl og koma svo heim og fá sér heitt kakó með rjóma. Við höfum mestmegnis verið löt og leyft okkur að sitja heima til að horfa á úrval efnis af flakkaranum okkar. Ég hef mætur á góðum glæpaþáttum, helst breskum en Helgi horfir á alls konar matreiðsluþætti. Merkilegt nokk er það svo ég sem er aðallega í tilraunaeldamennskunni. Jón Gestur gaf mér feikna góða kokkabók í jólagjöf sem heitir: “Gordon Ramsey makes it easy”. Gordon Ramsey er enn einn breskur sjónvarpskokkurinn sem hefur stjórnað mjög vinsælum þáttum bæði í Bretlandi og Bandaríkjunum. Hann hefur m.a. verið með raunveruleikaþætti, Hell’s Kitchen, þar sem ungir kokkar heyja útsláttarkeppni um að eignast veitingahús. Gordon er fyrrverandi knattspyrnumaður af skosku bergi brotin og dregur dám af því í munnsöfnuði og stjórnun. Hann er afbragðs kokkur og á nokkra frábæra veitingastaði hér og þar um heiminn sem eru taldir bera af m.a. eru einhverjir þeirra með Michelin stjörnur. Nú síðast opnaði hann nýjan stað í Tokyo.

Í dag er yngsta systurbarnið mitt, hún Hulda Ólafía, fjögurra ára og við sendum henni afmæliskveðjur. Hún fær ábyggilega að blása á kertin á svo sem eins og einni Dimmalimm í dag. Hún er frábær lítil dama sem vekur ánægju og gleði í kringum sig. Ég set inn mynd sem við tókum af henni og Birtu í sumarheimsókninni okkar.

Fyrst að frostið ræður ríkjum í dag er fátt betra en að elda sér góða súpu. Þar sem við erum í viðvarandi heilbrigðisátaki, þá er tilvalið að taka daga þar sem grænmetið ræður ríkjum. Við mælum eindregið með þessari. Hún er vinsæl köld á sumrin og gengur þá undir nafninu: “vichyssoise”.

Blogguppskriftin

Blaðlauks- og kartöflusúpa

900 g blaðlaukur (púrrur)
50 g smjör
450 g kartöflur, afhýddar og skornar í litla teninga
1 sellerí stilkur saxaður smátt
6 dl kjúklinga- eða grænmetissoð (smekksatriði)
6 dl mjólk
Salt, pipar og múskat
2-3 dl rjómi
3 msk saxaður graslaukur eða vorlaukur

Takið grófasta partinn af græna hluta blaðlauksins af, skerið langsum upp úr lauknum, skolið hann síðan vel. Það er oft mold og sandur í lausvafða enda lauksins og mikilvægt að ná því vel í burtu. Skerið hvíta hluta lauksins ásamt ca 5 cm af græna hlutanum í þunnar sneiðar. Bræðið smjörið í stórum potti við meðalhita. Kartöflum og blaðlauk bætt út í og látið malla í 7 mín. Hrærið stöðugt í á meðan. Bætið sellerí, soði og mjólk út í, hleypið suðunni upp. Minnkið þá hitann, þannig að súpan rétt malli. Bætið salti, pipar og múskati í eftir smekk og látið súpuna malla í 25 mín. Ef súpan er borin fram heit er hún sett í matarvinnsluvél eða töfrasprotinn látinn mauka hana, síðan er rjómanum bætt í og hún hituð að suðu. Borin fram strax með góðu brauði og salati. Ef hún á að berast fram köld, þá er hún maukuð, rjóma bætt í og hún láta kælast niður í ísskáp. Ef graslaukur er notaður, þá er honum stráð yfir rétt fyrir framreiðslu, en ef vorlaukur er notaður þá er honum bætt í með rjómanum. Ég nota yfirleitt léttmjólk og kaffirjóma (12%) í súpuna en ef hún á að vera sparisúpa, þá er notum við mjólkurvörur með fullum styrkleika! Ótrúlegt en satt þá fellur þessi uppskrift undir gourmethluta matarbókmenntanna. Uppskriftin dugar fyrir 4-6.

Kóralbrúðkaup...

2007-01-22T19:18:00.000+01:00

Í dag höldum við upp á 35 ára brúðkaupsafmæli okkar. Þrátt fyrir grá hár finnst okkur eins og við séum til þess að gera nýgift. Þegar við vorum að trúlofa okkur fyrir rúmlega 37 árum, þá var ég ekki viss um að ég gæti horft á sama andlitið á næsta kodda í 50 ár. Núna finnst mér það hið besta mál. Lífið hefur verið okkur gott og þrátt fyrir nokkra skelli á leiðinni þá höfum við glaðst yfir hverjum degi sem lífið hefur fært okkur. Á bóndadaginn gaf ég Helga hvíta túlípana og í dag eru þeir orðnir bleikir. Kannski er það einmitt lýsandi fyrir okkur.

Heillaóskir til litla bróður...

2007-01-09T21:54:00.000+01:00

Guðmundur Kristinn bróðir minn á afmæli í dag og við óskum honum innilega til hamingju með afmælið. Að ekki sé talað um að senda kossa og knús en við biðjum Dísu konuna hans um að sjá um þá hlið fyrir okkur. Hann er aldrei kallaður annað en Gvendur í fjölskyldunni okkar og það breytist sennilega ekki meðan við systur hans höfum smávit í kollinum. Hann er eini maðurinn í heiminum sem ég get kallað litla bróður, þrátt fyrir það að hann sé stærri, feitari og frekari en ég. Hann segir auðvitað að þessi lýsing eigi við mig og þess vegna þori hann aldrei að vera með neitt vesen við mig! Hver ætli trúi því eiginlega? En það hefur ekki reynt á þetta undanfarna áratugi þar við höfum verið í sitt hvorri heimsálfunni. Við sendum honum ástarkveðjur og vonum að ekki líði á löngu þar til við hittumst til að spjalla um lífið og tilveruna eins og okkur einum er lagið.

Annar í afmæli...

2007-01-05T20:11:00.000+01:00

Fyrsta afmælisbarn mánaðarins er Helgi! Hann fær hjartanlegar hamingjuóskir með afmælið frá fjölskyldunni, mér, börnum og barnabörnum. Við erum mjög glöð að hann er komin í lag aftur og vonumst til að eiga mörg, mörg frábær ár í viðbót með honum. Það verður engin stórveisla þetta árið, þó svo að það sé virkilega tilefni til þess. Í tilefni afmælis voru eldaðar andabringur með aðalbláberjasósu, sem bornar voru fram með steiktum kartöflum og hunangsgljáðum sætum kartöflum.

Blogguppskriftin

Andabringur a la Auður et Gordon Ramsey

2 andabringur uþb 200g hvor
Sjávarsalt, pipar

Mælt er með því að byrja að kokka meðlætið.

Smjörsteiktar kartöflur
3-4 vænar kartöflur skrældar og skornar í 2-2 ½ cm sneiðar. Soðnar í kjúklingasoði í10 -12 mín, látið síga af þeim í sigti. Geymið soðið. Eftir að þær eru soðnar (al dente), er 1- 2 msk smjör brætt í pönnu eða potti, krömdu, óskrældu hvítlauksrifi bætt í ásamt smávegis af timian og rósmarín. Þegar smjörið freyðir eru kartöflunum raðað á og síðan steikt í 4-5 mín við meðalhita. Þá er kartöflum snúið við og steiktar á hinni hliðinni í 3-4 mín.

Gljáðar sætar kartöflur eða rófur
1 lítil rófa eða 1 lítil sæt kartafla skræld og skorin í litla ferninga ca 2 cm á kant. Soðið í saltvatni. Rófur í 10 mín en sætar kartöflur í 5-6 mín. Síið vatnið af grænmetinu og leyfið að þorna smástund í sigti. Uþb 1 msk af smjöri brætt í potti, 1-2 tsk af hunangi og ½ tsk af rifnu fersku engifer bætt út. Bitunum velt upp úr í örfáar mínútur.

Andabringur
Meðan grænmetið soðnar er tilvalið að steikja bringurnar. Skáskerið í fituna með stuttu millibili. Leggið bringurnar á skinnhliðina í kalda pönnu og látið steikjast við meðalháan hita í 6-8 mín. Snúið við og steikið á kjöthlið í 1 mín. Saltið skinnhliðin og piprið. Sett inn í ofn í 6-8 mín við 200°hita. Eftir það eru bringurnar látnar jafna sig í nokkrar mín undir álpappír eða viskustykki. Á meðan bringurnar eru í ofninu er fitunni hellt af pönnunni, hálft glas af rauðvíni hellt út á og látið sjóða niður um helming. Heilt glas af kjúklingasoðinu (sem kartöflurnar voru soðnar í) hellt út í ásamt 100g af bláberjum. Látið sjóða áfram í 4 mín. Þykkið aðeins með 2 msk af smjöri eða maizena.

Grænmetinu skipt á tvo diska. Sósu hellt á diskana og ofan á hana andabringu sem er búið að skera gróft niður. Aftur ca 2 cm sneiðar. Þessi uppskrift dugar fyrir tvo.

Verði ykkur að góðu.

Í lok ársins...

2006-12-31T14:47:00.000+01:00

Við erum komin heim eftir árangursríka ferð suður til Reykjavíkur. Að morgni 28. var flogið með bóndann í sjúkraflugi og hann kominn í hjartaþræðingu fljótlega eftir að sjúkraflutningamenn skiluðu honum á gamla Landsspítalann. Í ljós kom að mikil þykknun hafði orðið í stoðneti sem var sett í framveggsæð hjartans fyrir tæpum fimm árum. Bara smálæna eftir sem hægt var þræða vírinn og blása. Fyrir hádegi var hann svo komin upp á hjartadeild og leit út eins nýfægður túskildingur. Glaðvakandi og hress. Undir kvöldmat fór hann síðan fram úr rúminu og gekk ganginn fram og tilbaka. Ég trúði varla mínum eigin augum. Eitthvað annað en fyrir fimm árum, þegar hann var hundveikur fram til morguns. Við svo búið skildi ég kallinn eftir og dreif mig til Þórdísar systur minnar til að reyna hvílast og jafna mig á atburðum dagsins. Um kvöldið komu síðan Helga systir og liðið hennar. Við áttum saman kvöldstund sem var frábær. Ástarþakkir til ykkar allra fyrir að hlúa svona vel að mér. Daginn eftir var síðan flogið heim á leið. Helgi var svo útskrifaður samdægurs af sjúkrahúsinu. Læknirinn hans lagði á það áherslu að þessar þrengingar hefðu ekki verið kólesteróltengdar. Allar aðrar æðar hjartans hefðu verið í fínu lagi. Hvað svo sem Helgi hefði verið að gera væri rétt og hann skyldi halda því áfram. Svo nú tekur við endurhæfing næstu vikurnar. Þó að allt hafi gengið vel, þá tekur svona lagað sinn toll bæði andlega og líkamlega. Ég verð að viðurkenna það að það var heldur ekki mikið eftir af mér. En við stóðumst þessa raun og erum óskaplega hamingjusöm yfir því að vera komin heim aftur heilu og höldnu. Nú tekur við nýtt ár og við horfum bjartsýn fram við.

Við óskum ykkur öllum farsældar á nýju ári og þökkum allt gott á liðnum árum.

Heilög jól...

2006-12-25T17:08:00.000+01:00

Kæru félagar, vinir og ættingjar um land allt. Okkur finnst ævinlega við fjarskalega rík þegar við setjumst niður með jólakortin okkar og kunnum við ykkur bestu þakkir fyrir. Jólakveðjan okkar er þessi frábæra vetrarmynd sem Helgi tók af fjöllunum fyrir ofan Akureyri. Fremst standa Súlur og hægra megin er Hlíðarfjall og vinstra megin Kerling. Vestast á pollinum er frostþoka enda 20°frost. Þetta eru fjöll í hærra lagi, en það glittir samt í ljósin í bænum. Ef tvísmellt er á myndina þá sést stærri útgáfa af henni.

Annríki okkar hjóna hefur verið mikið frá því í byrjun nóvember. Einhvern veginn tekst okkur að hafa svo mikið að gera að tíminn endist engan veginn til að setjast niður og skrifa pistla, hvorki langa né stutta. Við pabbi byrjuðum nóvember með því að eiga afmæli. Ég þann 10. og hann þann 13. Nú vill svo skemmtilega til að ég varð 55 ára og hann 77 ára. Við erum sammála um að lífið er harla gott. Ingjaldur vinur okkar Hannibalsson varð svo 55 ára þann 17. og lestina rak Sigurður tengdasonur okkar þann 23. nóv. Afmælisgjöfin mín var fjögurra daga ferð til Köben að hitta Kristínu og fjölskyldu. Við Helgi nutum þess fram í fingurgóma. Þann 13. desember var svo komið að Guðrúnu Björku systurdóttur minni og þann 19. átti Gerður hans Jóns Gests afmæli. Í dag er Helga Kristín systir mín 51 árs. Við sendum ykkur öllum innilegar afmæliskveðjur.

Í byrjun desember tók svo við prófayfirseta. Ég er vinsæl til yfirsetu í stærri prófum enda vön að stjórna undir álagi! Yfirsetunum lauk 14. des. og þann 15. var jólahlaðborð fyrir starfslið skólans. Við Helgi stungum af stax eftir aðalmáltíðina, enda hann úrvinda eftir mikla kennslu til staðarnema, fjarnema og síðast en ekki síst nemenda Sjávarútvegsháskóla Sameinuðu þjónana. Þar er hann mjög vinsæll kennari, enda er hann ekki í neinum vandræðum að grínast á mörgum tungumálum. Mér leist ekkert á hann svo ég reyndi að hvísla hljóðlega öðru hvoru: “Það er kominn tími til að heilsa upp á hjartalækninn”. “Nei, ég þarf að grennast aðeins fyrst.”. En þann 21. tilkynnti hjartað hans að nú væri nóg komið. Það væri komið að því að líta á gripinn. Við flýttum okkur upp á sjúkrahús og eftir miklar rannsóknir var hann lagður inn. Enda blóðþrýstingur hár og fleiri einkenni vísuðu til þess að hjartanu liði ekki vel. Það varð strax ljóst að hann fengi ekki að fara heim til að bíða eftir hjartaþræðingu. Hann yrði sendur suður um leið og slíkt færi í gang á LSH. Við Helgi ákváðum því að halda jólin á sjúkrahúsinu. Jólamáltíðin okkar var snædd þar og eftir matinn kom aðaljólagjöfin okkar. Helgi mátti fara heim í 4-5 tíma, honum hafði loksins skánað nóg. Það var yndislegt. Hægt að spjalla og njóta hátíðarinnar heima hjá okkur. Við erum reyndar svoddan búrar að við töluðum bara um okkur sjálf og héldumst í hendur eins mikið og við gátum, Því meira mátti ekki gera! Ég er ótrúlega heppin að eiga góða að. Systur mínar eru frábærar og allt þeirra skyldulið. Stuðningur þeirra og barnanna okkar hjálpa okkur mikið. Það verður seint fullþakkað.

Ég ætla að gefa ykkur uppskrift að efirlætisjólamat fjölskyldunnar, sem er fyllt önd að dönskum hætti. Þann mat byrjuðum við Helgi að elda á jólunum1972 og sló þvílíkt í gegn að Andrés önd vinur okkar er étinn á öllum jólum. Í gær eldaði ég önd og fór svo með hana og soðið í sósuna um 17:30 til Jóns. Skv. síðustu upplýsingum bragðaðist hún frábærlega.

Blogguppskriftin

Farseruð jólaönd

1 væn önd helst ekki minni en 2,5 kg. (Annars ertu bara að borða Rip, Rap og Rup).

Fylling:
250gr svínahakk
200gr skinkustrimlar (ALI)
6-7 sveppir – millistærð
3-4 stilka af steinselju
1 sneið franskbrauð
1 egg
2 msk crème fraiche (sýrður rjómi)
Salt
1/2 tsk þurrkað rósmarín

Þurrkið öndina að utan og innan, forðist að skola hana. Klippið tvo fremstu liðina af vængjunum og einhvern part af strjúpanum. Látið svínakjöt, innmat, soðnu skinkunna, sveppi og steinselju fara eina ferð í gegnu hakkavél eða matarvinnsluvél, ekki of fínt. Farsinu er hrært saman með rósmarín, salti, eggi og sýrða rjómanum. Fyllt í öndina en ekki of þétt, því þá getur brabra sprungið! Opinu lokað með grillnál eða á hvern hátt sem þið viljið. Öndin nudduð að utan með grófu salti, n.b. Ekki of miklu. Sett á magann í steikardall og inn í 250°heitan ofn í 15 mín. Snúið henni á bakið og steikið áfram í 15 mín í viðbót. Á þessu stigi er fitunni hellt af bakkanum og hún geymd til síðari nota. Síðan er hitinn lækkaður í 190°og öndin látin steikjast í 1 til 1 ½ klst. Allt eftir stærð. Önd sem er 2,5 kg þarf klukkustund en yfir 3 kg lengist steikartími um hálftíma. Á meðan er búið til soð í sósu. Vængstubbar og strjúpi brúnað, lauk með tveimur negulnöglum í, gulrót, sellerí og nokkrar greinar af steinselju bætt við. Kjúklingasoði hellt í pottinn þar til flýtur yfir og síðan má þetta malla á meðan öndin er að steikjast. Þegar að öndin er tilbúin, er hún tekin út úr ofninum, álpappír breiddur yfir og hún látin hvíla sig meðan meðlætið er reitt fram. Hellið uþb bolla af heitu vatni í steikarfatið, leysið upp alla brúna skán eins og hægt er. Veiðið mestu fituna af jukkinu og hellið því í gegnum sigti út í sósusoðið. Soðið áfram þar til það bragðast vel. Sigtið soðið og þykkið það með Maizena eða hveiti og vatni hristu saman. Sósan er smökkuð til, t.d. með rjóma, rifsberjahlaupi, gráðosti eða því sem gefur gott bragð án þess að yfirgnæfa bragðið af öndinni. Ráðlagt meðlæti: Sykur- eða smjörbrúnaðar kartöflur, grænar baunir, rauðkál og bara það sem ykkur langar til.

Gleðilega hátíð

Snjór, snjór, snjór...

2006-10-25T14:28:00.000+02:00

Hér er allt á kafi í snjó. Ekki mjög kalt, en kryddplönturnar mínar halda að þær séu rosalegir töffarar og eru bísperrtar undir breiðunni. Ég hamast við að nýta þær, sérstaklega esdragonið. Það er rosalega gott bæði á kjúkling og svínakjöt með mildu anisbragði. Ég tók mig til fyrir helgi og ætlaði nú að bæta ávaxtaneyslu okkar hjónanna. Ágætis vínber hafa fengist í Bónus, góð epli og afbragðs bananar. Svo á kvöldin hef ég útbúið væna skál með þvegnum og skornum ávöxtum og við höfum gætt okkur á þessu með góðri lyst. Á aðfararnótt mánudags vaknaði ég svo með gigtina á fleygiferð og lítt viðráðanlega. Snjórinn sagði ég leyndardómsfull á svip. Nú eru haustlægðirnar að gera sig gildandi. Svo við héldum áfram uppteknum hætti á mánudagskvöld, stór skál af girnilegum ávöxtum. Á þriðjudagsmorgun fór ég að velta því fyrir mér eftir hundleiðinlega nótt hvað væri eiginlega öðru vísi í lífi mínu þessa dagana. Eftir sjóðheitar pælingar rann upp fyrir mér ljós. Ávextirnir sem ég hef varla snert í marga mánuði. Í gærkvöldi fékk Helgi ávexti en ég bakaði mér marmaraköku. Síðastliðin nótt var eitthvað skárri en morgundagurinn ætti að verða fínn ef kenningar mínar eru réttar. Það virðist vera sama og með Samfylkinguna og ávexti. Annað veldur verkjum á sálinni hjá mér, hitt gigtarverkjum.

Ég fylgist spennt með hlerana- og njósnamálum. Þetta á sko allt erindi upp á borðið. Ég dáist að gömlu allaböllunum hversu forkláraðir þeir eru í framan. Geislabaugurinn stífpússaður og fannhvítir englavængirnir fallega burstaðir. Ég man nefnilega allt of vel undirbúning Natofundarins 1968. Það voru margir frelsaðir vinstrimenn í Menntaskólanum í Reykjavík. Ég fékk forsmekkinn af því, þar sem ég lá ekkert á því að mínar hugsjónir fylgdu einstaklingsfrelsinu að málum. Það voru margir sem lögðu sig fram um að kristna mig og þegar ég var kjörin í stjórn Heimdallar keyrði um þverbak. Menn urðu margir hverjir öskureiðir yfir því hversu fornfáleg ég væri. En ég stóð föst á því að skoðana- og félagafrelsi væri í stjórnarskránni og ég því í fullum rétti að hafa aðrar skoðanir en margir af skólafélögum mínum. Heiftin var mikil, umræður heitar og ýmislegt miður fallegt sagt í hita leiksins. Þegar dró að Natofundinum þá lágu menn ekkert á þeim skoðunum að nú skyldi helvítis íhaldið fá að kenna á því. Mótmælin yrðu öflug og ekkert dregið af. Kannski ekki stofnað til illinda að fyrra bragði en illgirnislegt augnatillit löggunnar yrði ærið tilefni til þess að verða reiður og sveifla kröfuspjöldum ögrandi. Best væri ef löggan gæti ekki stillt sig um nokkrar harðneskjulegar handtökur sem festust á mynd. Það getur vel verið að Kjartan Ólafsson hafi talið sig mæla með friðsamlegum mótmælum, en það var ekki ætlun margra þeirra sem ætluðu að taka fullan þátt í öllu saman. Hræsnin ríður ekki við einteyming, því Ragnar Stefánsson kannast heldur ekki við það að hafa verið með æsing í nokkrum mótmælum! Við sem lifðum og hrærðumst í samfélaginu á þessum tíma bíðum spennt eftir því að vinstri menn komi með fleiri fallegar jólasögur um framkomu þeirra, undirróður og ræðuhöld á þessum árum. Vissulega voru ekki allir vinstri menn þessu marki brenndir en allt of margir þóttust eiga samfélaginu grátt að gjalda.

Í dag verður kjúklingur í matinn. Þessi uppskrift er frá honum feita. Ég uppgötvaði hana í vetur úti á Spáni. Algjört lostæti.

Blogguppskriftin

Hægsteiktur kjúklingur (Sautéed chicken)

1 kg af kjúklingabitum (læri, leggir og vængstubbar)
3-4 msk af olíu
½ bolli hvítvín eða kjúklingasoð
250 gr af sveppum, heilir
Salt, pipar og steinselja

Olían hituð vel í djúpri pönnu og bitarnir brúnaðir. Saltað og piprað meðan kjötið er brúnað. Helming af víninu hellt út í og pönnunni lokað. Mallað við góðan hita í 10 mín. Þá er bitunum snúið og sveppunum bætt út í og mallað áfram við vænan hita í 10 mín. Bitunum snúið aftur og mallað áfram í 10 mín í viðbót. Nú eiga bitarnir að vera vel soðnir og brúnaðir. Ef ekki þá er allt í lagi að bæta 10 mín við. Síðan eru bitarnir teknir upp úr. Seinni helmingnum af hvítvíni eða kjúklingasoði og steinselju bætt við. Sósan látin sjóða duglega saman og hrært í vel á með. Hellt yfir kjúklingabitana. Með þessu er fínt að bera fram rísótto eða að sjóða hrísgrjón í kjúklingasoði og bæta við rifnum gulrótum og grænum baunum á síðustu mínútunum. Þetta dugar fyrir fjóra.

Fyrsti vetrardagur og...

2006-10-21T23:46:00.000+02:00

Það er stór dagur í dag. Guðrún Björk systurdóttir mín útskrifast með meistaragráðu frá Háskóla Íslands. Við erum mjög stolt af henni og óskum henni innilega til hamingju. Við erum með fjölskyldunni í anda í dag og munum skála henni til heiðurs í kvöld.
Annars er orðið of langt á milli pistla hjá mér. Í hvert skipti sem ég dregst til skrifta hefur svo margt gerst frá síðasta pistli að ég er í vandræðum með að koma öllu að. Fyrst ber að telja fertugsafmæli Sigurðar Vignis mágs míns. Rétt eftir að Siggi slapp yfir á fimmtugsaldurinn eða 6. október s.l. varð Jón Gestur sonur okkar 32 ára. Þá afmælisveislu náðum við Helgi að mæta í og nutum glæsilegs kvöldverðar. Það verður ekki af Jóni skafið að hann er afbragðs kokkur. Uppáhaldsmatur fjölskyldunnar var á borðum, sniglar og nautasteik. Við óskum þeim báðum innilega til hamingju með afmælisdagana.

Birta hringdi í ömmu sína um daginn og spurði grafalvarleg hvort ég ætlaði ekki að koma í heimsókn bráðum. Henni fannst agalegt að næstum allar vinkonur hennar voru búnar að fá ömmur sínar í heimsókn nema hún! Amma og afi veltu þessu fyrir sér og fyrst afmæli ömmunnar er í uppsiglingu var leitað á náðir Iceland Express og afmælisgjöfin var í höfn. Beint flug frá Akureyri til Kaupmannahafnar þann 19. nóv og heim aftur þann 23. Það verður gaman að hittast aftur. Við Birta getum spjallað aftur saman og afi getur athugað hvort Helgi litli er jafn stríðinn ennþá.

Hér norðanlands hefur verið íþróttaátak í gangi hjá húsmóðurinni. Leikfimi á mánudögum og vatnsleikfimi á miðvikudögum. Hinir dagar vikunnar hafa farið í hvíld eftir örmögnun líkamsræktarinnar. Nú er hreyfingin farin að skila árangri. Frúin er afvelta í 4 daga í stað 7 og því líkur á að Eyjólfur hressist!!! Annars hef ég aldrei vitað hver þessi Eyjólfur er eiginlega og af hverju hann hressist svona mikið þegar ég er á hreyfingu. Vegna örþreytu hef ég fylgst vel með fréttum og umræðum á þingi undanfarið og nú er svo komið að ég er endanlega búin að ákveða það að Samfylkingin getur verið án minna krafta um alla framtíð, hafi mig nokkurn tímann langað til að styðja þá. Ég hélt á tímabili að eitthvað vit væri að komast í þetta. En McCarthyárátta Ingibjargar Sólrúnar og félaga og ákvörðun Margrétar Frímannsdóttur um að yfirgefa samkvæmið gerði endanlega út um vonir um að þarna væri að myndast hreyfing vel gefins og vel menntaðs fólks sem léti sig varða alþýðu landsins. En vei! Þröngsýni og neikvæðni ræður ríkjum í hugskotum þessa fólks og illgirni margra hefur fundið sér góðan farveg innan þessa stjórnmálaafls. Menntunin hefur ekki aukið víðsýni og umburðarlyndi þar á bæ og ég er eiginlega orðin sammála Agli Helgasyni um að Samfylkingin samanstandi að stórum hluta af annars flokks háskólamönnum.

Í dag eldum við nautasteik vegna þess að það er hátíð. Við kaupum nautalundir á tilboði hjá Samkaup/Úrval og skerum okkar vænar tornedos steikur. Þær verða steiktar medium rare eða tæplega meðalsteiktar. Síðan berum við þær fram með góðu salti, pipar og íslensku smjöri. Mér finnst óþarfi að hafa annað meðlæti en grænar baunir.

Viðburðaríkir dagar...

2006-09-26T19:36:00.000+02:00

Haustið er komið. Í dag er kalt, rakt og lítið skyggni vegna þoku sem liggur niðri í firðinum. Einmitt dagur til að vera kyrr heima hjá sér með góða bók og tebolla af stærstu gerð. September hefur verið ljúfur. Gott og hlýtt veður til að fara í gönguferðir og bíltúra.
Kristín fór með litlu stubbana sína heim til Danmerkur 5. sept. og það hefur verið átak að venjast því aftur að vera einn á morgnana. Enginn sem segir “hæ amma” þegar ég kem fram á morgnana, engin lítil dama sem kúrir með mér í stóra stólnum að horfa á sjónvarpið á kvöldin. En við vorum heppin að fá 5 vikur saman og tókum þær með trukki. Eitt af því skemmtilegasta var að fara suður og hitta fjölskylduna. Að sjálfsögðu var Rebekku kippt með til að heimsækja langafa og Immu. Síðan hittum við svo stórfjölskylduna heima hjá Þórdísi systur og Sigga um kvöldið. Daginn eftir heimsóttu Birta og Helgi Margréti ömmu og Þorkel afa áður en brunað var norður. Við þökkum fyrir frábærar móttökur og hlýju í þessarri ferð. Næstu helgi á eftir fórum við í Gljúfurárréttir með Helgu vinkonu og fjölskyldu. Það er ár og dagur síðan við höfum fylgst með stóru fjársafni renna af fjalli í réttir. Það var rosalega gaman. Það er skemmtileg grein um réttirnar á http://www.dagur.net/ og eitthvað af myndum. Á mánudeginum var svo skotist í bíltúr út í Ólafsfjarðarmúla og tínt smávegis af aðalbláberjum til að fá sér út á skyrið um kvöldið. Birta var mjög hamingjusöm í berjatínslunni en Helgi litli stóð í miðju lynginu og háorgaði. Ekkert hægt að labba í móanum! Það verður ekki annað sagt en norðurlandið er krökkt af berjum. Krækiberin eru jafnstór og bláberin. Það er minna af venjulegum bláberjum en aðalbláber og aðalber eru í miklu magni. Við Helgi fórum seinna í mánuðinum fram í Skíðadal og tíndum 1½ kg af aðalbláberjum og 3 kg af krækiberjum. Það tók ekki nema ríflega klukkutíma. Rifsberjarunnarnir okkar voru líka næstum því útafliggjandi af berjum. Við tíndum 4 kg af þeim og það sá ekki högg á vatni. Við erum búin að búa til rifsberjahlaup, aðalbláberjasultu, krækiberjasaft og smáslatti af frystum berjum. Þetta nægir okkur til vetrarins. Þessa dagana erum við aðallega að smakka á sláturafurðum haustsins. Það verður að segjast eins og er að lambasteikurnar eru mjög gómsætar. Ekki skaðar að um hverja helgi er ferskt kjöt á tilboði. Á sunnudaginn var svo uppáhaldsbíltúrinn tekinn. Keyrt gamla veginn yfir Vaðlaheiðina. Útsýnið var stórkostlegt, haustlitirnir að ná yfirhöndinni og fjöllin byrjuð að hvítna í toppinn. Það er eins og skaparinn hafi sótt stóra sigtið og dreift flórsykri á fjallatoppana. Við þökkum Kristínu okkar, Birtu og Helga litla fyrir frábæra heimsókn, ættingjum okkar aftur fyrir frábærar móttökur og Helgu vinkonu og fjölskyldunni hennar fyrir alúð og hlýju á skemmtilegum réttardegi. Í dag ætla ég elda ítalskt rísottó. Einstaklega gott með grilluðum eða langsteiktum mat. Getur líka staðið eitt og sér með góðu salati.

Blogguppskriftin

Ítalskt rísottó

3 msk af olíu
1 laukur fínt saxaður
250g grautarhrísgrjón (Arborio hrísgrjón)
1 líter af góðu kjúklingasoði
Rifinn parmesan eftir smekk
Smáklípa af smjöri
Ferskar kryddjurtir eftir smekk

Olían hituð í potti og laukurinn mallaður þar til hann er mjúkur. Hrísgrjónum bætt í pottinn og leyft að malla í uþb 2 mín. Tæpum bolla af kjúklingasoðinu bætt í pottinn. Hrært nokkuð stöðugt í þar til er soðið saman við hrísgrjónin. Öðrum bolla af kjúklíngasoði bætt við og hrært í. Endurtekið þar til búið er að nota allt soðið og rísottið er þykkt. Bætið við 2 – 4 msk af parmesan, klípu af smjöri og 1 – 2 msk af ferskum kryddjurtum t.d. steinselju, basilíku eða tarragoni. Yfirleitt þarf ekki að salta því bæði kjúklingasoðið og osturinn er saltað en smakkið til og bætið við eftir þörfum. Þetta er grunnuppskrift og hægt að bæta í hana alls konar grænmeti. Sveppum, papriku og öðru grænmeti sem þarf að sjóða er bætt í með lauknum. Spínat, aspas og annað grænmeti sem þarf litla sem enga suðu er bætt í síðast. Ristuðum fræjum eða hnetum má líka bæta við í lokin. Allt eftir löngum og smekk. Dugar sem meðlæti fyrir þrjá til fjóra.

Afmælismánuðurinn mikli...

2006-08-17T18:17:00.000+02:00

Við óskum afmælisbörnum ágústmánaðar innilega til hamingju með afmælin. Dísa mágkona reið á vaðið með fimmtugsafmæli 2. ágúst, síðan kom Hulda Kata og varð 27 ára þann 15. ágúst og Þórdís systir rekur lestina 19. ágúst. Ég þori ekki að segja hversu gömul hún er, en æviárin hennar eru jafnmörg og árin sem við Helgi erum búin að þekkjast. En í dag er líka sjöundi afmælisdagurinn hennar Rebekku minnar og við sendum henni ástarkveðjur frá okkur öllum. Hún er nýfarin suður eftir tveggja vikna dvöl með okkur föðurfólkinu sínu. Hún og Birta voru eins og samlokur sem varla var hægt að ná í sundur. Þær gistu saman, lékju sér úti og inni, veiddu saman, skemmtu sér og enduðu með að halda upp á afmælið hennar Rebekku á sunnudaginn var. Amma og afi eru búin að hafa mikla ánægju af hópnum sínum. Hér er sól og tiltölulega stillt en norðanvindurinn er kaldur. En krakkarnir nota síðustu frídagana sína til að leika sér út um allt hverfi. Berin verða svo orðin þroskuð í næstu viku og þá förum við í berjamó. En mannlífið hér er samt á ljúfu nótunum eftir gríðarlegan gestagang í héraðinu undanfarinn hálfan mánuð. Við setjum ekki neina uppskrift inn í dag en stingum upp á sunnlenskum flatkökum með norðlensku hangikjöti. Ekki skaðar að fá sér nýjustu útgáfuna af kartöflusalati með eplum sem er nýkomið í Bónus.

Ein með öllu...

2006-08-05T17:29:00.000+02:00

Hér er fullt hús í orðsins fyllstu merkingu. Kristín með Helga Hrafn og Birtu, Jón og Gerður með Rebekku og afinn og amman mjög stolt af öllum mannskapnum. Það var mikið spennufall á miðvikudaginn þegar allir voru komnir. Við lögðumst eiginlega öll flöt og gerðum ekki neitt. Á fimmudaginn var svo tekinn dagur í garðinum enda 20 stiga hiti. Afi sló og stelpustóðið rakaði, meira segja Helgi litli fékk litla hrífu og dreifði úr hrúgum. Síðan var tjaldað einu litlu tjaldi og tveimur leiktjöldum. Sum sé tjaldborg í garðinum. Liðið þurfti að kanna leikvöllinn hjá skólanum og síðan þurfti að fara í bíltúr með afa. Í gær var síðan enn heitara eða 25 stig. Sem betur fer dró öðru hvoru fyrir sólu svo enginn sólbrann. Síðan þurfti að fara með afa í búðir og ömmu á bókasafnið. Tími var fundinn til að horfa á Sjóræningja Karabíska hafsins og borða síðan pylsur með afa. Bærinn var svo fullur af fólki í gær að það var varla hægt að þverfóta og það er farið að bera á vöruskorti í búðum. Ríkið hleypti inn í hollum. Helgi afi mætti kl. 11:10 eða rétt eftir opnun og var í þriðja holli sem hleypt var inn. Þá voru 10 þús. hátíðargestir komnir og fimm skemmtiferðaskip lágu í höfn með um 20 þús. manns innanborðs sem öllum var hleypt í land samtímis! Sum sé 47 þús manns í bænum ef heimamenn eru taldir með. Svo fækkaði seinnipartinn eftir því sem skipin létu úr höfn en sennilega hafa um 8 þús manns bæst við á hátíðina. Öll tjaldstæði yfirfull og frekar mikið fyllerí í bænum í nótt. Nú eru við afinn ein heima að hvíla okkur en Jón, Gerður og Kristín með stubbana eða kannski strumpana í bænum að skemmta sér við dans og söng svo ekki sé minnst á Tívolí. Við erum bara hamingjusöm í mannþrönginni, þetta er mikil innspýting í bæjarlífið og gerir okkur bara gott. Við eldum okkur lambalæri provencal í kvöld og ætlum að anga langar leiðir af hvítlauk á morgun til að við fáum gott pláss í kringum okkur á Ráðhústorginu á morgun.

Blogguppskriftin

Gigot provencal (Ofnbakað lambalæri frá Provence)

6 heilir hvítlaukar
2 vænir kryddvöndlar búnir til úr steinselju, timian, rósmarín og lárviðarlaufum
2 msk olífuolía
1 lambalæri, fituhreinsað. Mjaðmabein fjarlægt og og bundið í rúllu og skankabein látið standa upp úr.

Skerið uþb 1/3 ofan af hvítlaukunum. Setjið í steikarfat og látið skorna hlutann vísa upp. Setjið smá af olífuolíu ofan á þá. Leggið kryddvöndlana í ofnskúffuna. Lærið nuddað vel með olíu, saltað og piprað vel. Það er síðan sett á grind ofan á og steikt við 220°C. Miðað er við 10 til 12 mín á kg fyrir medium rare og 15 mín á kg fyrir medium. Snúið lærinu nokkrum sinnum á meðan steikingu stendur. Fjarlægið lærið úr ofninum, kryddið aftur vel og setjið álpappír yfir. Leyfið því að standa í alla vega 25 mín og jafnvel allt að 1 klst. Það má láta það standa í kólnandi ofninum. Á meðan búum við til sósu. Kryddvöndlunum er hent og steikarskúffan er sett yfir hita eða innihaldi hennar hellt í pott. Losið vel um allt brúnað sem er fast í skúffunni. Sjóðið niður þar til vökvinn er næstum því karmelliseraður. Hreinsið fitu af soðinu og bætið við nokkuð mörgum msk af heitu vatni eða eftir smekk. Kalt vatn gerir vökvann gruggugan. Látið sjóða þar til sósan hefur þykknað aðeins. Soðinu hellt í sósuskál. Skerið kjötið í mjög þunnar sneiðar og berið fram umkringt hvítlaukum. Gúmmulaðið úr laukunum er mjög gott með steikinni. Kartöflur brúnaðar í olíu og msk af hlynsýrópi er mjög góðar með. Að öðru leyti læt ég ykkur um meðlætið. Dugar fyrir, ja það fer eftir því hversu stórt lærið er.

Dísa mágkona fimmtug...

2006-08-02T15:46:00.000+02:00

Við óskum Dísu innilega til hamingju með afmælið í dag. Við biðjum Gvend bróður að kyssa hana fyrir okkur og vonum að hann gefi henni eitthvað gott að borða í kvöld. Við sendum líka stórfjölskyldunni bestu kveðjur og vonum að þau njóti þess að vera saman um helgina. Hér mun norðlenska stórfjölskyldan skála fyrir frú Vigdísi í kvöld.

Lífið í óreiðunni á enda...

2006-07-31T18:51:00.000+02:00

Í dag rignir og því ekki þörf á að vökva blómin mín stór og smá. Við erum voða fegin, því grasið er farið að skrælna og grasflötin okkar því frekar gul. En á morgun er aftur spáð bjartviðri og stillum eins og verið hefur síðustu vikur.

Hér er allt á fullu við að frágangi hússins. Kjallarinn að verða tilbúinn, bara eftir að mála lokaumferð á ganginn þar. Stefnt að hreingerningu þar á morgun. Búið er að leggja parket á ganginn hérna uppi, rafvirkinn er að klára að draga í og setja upp lampa. Þetta er búin að vera mikil vinna og sem betur fer eru Jón og Gerður búin að hjálpa okkur vel. Ég hef eiginlega aðallega séð um að allir fái að borða og eitthvað gott með kaffinu. Við sjáum fram á að tjaldlífinu okkar ljúki á næstu dögum. Rebekka kemur norður í kvöld og ætlar því að hjálpa okkur að ganga frá á morgun. Síðan drífum við okkur öll á flugvöllinn annað kvöld og tökum á móti Kristínu og litlu skriflunum. Við hlökkum öll til að sjást og vera saman.

Nú er ég búin að uppgötva hvers vegna ég var með stöðuga gigt. Ég hef verið að reyna að hjálpa ónæmiskerfinu mínu með því að koma ofan í mig einhverju C vitamíni. Í þeim tilgangi keypti ég kiwisafa og hélt nú að ég myndi hressast verulega með því að drekka 1-2 glös á dag. Eftir 5 daga samfellt gigtarvesen fór ég að lesa utan á umbúðirnar og kemst að því að helmingur af safanum kemur úr appelsínum!! Ég hætti snarlega að sulla þessu í mig og viti menn, gigtin hvarf á rúmum sólarhring. Ég held að það sé útséð um að neysla mín á sítrusávöxtum verði mér til heilsubótar. Ætli ég verði ekki bara að læra af reynslunni.

Til að lífga upp á tilveruna, þá eldum við okkur steiktan lax í dag. Taboulah er salat ættað frá Marokkó og er mjög gott með öllum mat. Það er líka mjög gott næsta dag.

Blogguppskriftin

Steiktur lax með taboulah

1 vænt laxaflak skorið í hæfilega bita.

400g Cous cous
6 dl kjúklingasoð
Safi úr hálfri sítrónu
2-3 msk af olífuolíu

2-3 tómatar
½ agúrka
1 paprika gul eða appelsínugul
1 vænn rauðlaukur
½ rautt chili (má sleppa eða nota heilt)
Vænn slatti af söxuðu fersku kóriander eða steinselju.

Byrjað á því að búa til kúskús eftir leiðbeiningum á pakkanum nema heitt kjúklingasoð notað í stað vatns (teningur í heitavatnið). Leyft að standa í lokuðu íláti. Grænmetið er skorið í litla bita og sett í sigti. Látið síga af því í uþb hálftíma. Eftir hálftímann er kúskús sett í stóra skál, sítrónusafa, olíu, salti og pipar hrært saman við það og grænmetinu ásamt kryddjurtum síðan bætt í og blandað vel saman. Sumum finnst kóriander ekki gott þá notum við steinselju. Látið standa á meðan laxinn er eldaður. Matskeið af olíu sett á vel heita pönnu. Laxabitarnir settir á opnu hliðina og steiktir í 1 mínútu síðan er þeim snúið á skinnhliðin og steiktir við mikinn hitan í uþb 6 mín. Loftið vel út á meðan. Að lokinni steikingu á roðið að vera stökkt og mjög bragðgott. Við notum yfirleitt ekki sósur en læt ykkur um að bæta slíku við eftir smekk. Dugar vel fyrir fjóra.

Gigt og maríuerlur...

2006-07-25T17:59:00.000+02:00

Ég verð að viðurkenna það að ég er verulega súr í skapi þegar gigtargemlingurinn ákveður að koma í heimsókn. Ég kúri mig niður í stóla eða rúm og reyni að harka mig í gegnum daginn. Ég hef verið nokkuð laus við hann í sumar. Hann hefur svona rétt kíkt á gluggann hjá mér en farið svo strax aftur. Nú kom hann á laugardaginn og að reyndi að vera ekki mjög óþægur. En ég lét sem ég sæi hann ekki. Við það æstust leikar og í morgun var hann orðinn svo illvígur að ég rétt valt út úr rúminu og tók slatta af verkjalyfjum til að geta fengið mér morgunmat. En dagurinn lagaðist verulega þegar rafvirkinn mætti á svæðið og byrjaði að ganga frá lögnum og sjónvarpsköplum. Mikið verk, því síðasti eigandi hússins dró 70 m af slíkum köplum hingað og þangað um húsið! Helgi er langt kominn með kjallarann. Búið að mála þvottahúsið og koma því aftur í gagnið. Nú er verið að mála ganginn og baðið og þegar því lýkur þá er hægt að raða aftur inn húsgögnum. Það fer að verða hægt að bjóða aftur til sín gestum þegar fer að líða að haustinu. Veðrið hefur verið nokkuð gott hér. Að vísu kemur þoka með köflum en birtir til þegar líður á daginn. Eini gallinn er að hafgolan hefur verið allhvöss og þá er ekki hlýtt nema í góðu skjóli. Sum sé sunnan við húsið er sólbaðsveður. Það góða er að mér hafa áskotnast nokkrar vinnukonur. Maríuerlur sem búa í trjánum í kringum húsið hafa uppgötvað að það er góðar veiðilendur í sólskálanum hjá mér. Þegar enginn er uppi þá koma þær og tína upp allar flugur sem þær finna, dauðar sem lifandi. Þær virðast líka vera töluvert betur gefnar en þrestirnir, því þær fljúga aldrei á glerið í gluggunum. Þegar við komum upp, þá lyfta þær sér rólega á flug, kanna hvernig landið liggur og flögra svo út um dyrnar. Núna loksins þegar engir kettir eru í götunni, þá eru engir þrestir hér. Bara maríuerlur og sólskríkjur. Við erum bara fegin því þrestirnir eru frekar árásargjarnir. Þeir mæta þó örugglega í haust þegar reyniberin eru orðin þroskuð. Mér dettur í hug þegar ég hugsa um þresti, að við borðuðum töluvert af litlum lynghænum út á Spáni. Spánverjar eru hættir að éta spörfugla, en ala þess í stað upp lynghænur. Það þarf eina pr. mann en það er allt í lagi að nota kjúkling í staðinn.

Blogguppskriftin

Codornices a la bilbaina (lynghænur frá Bilbao)

4 lynghænur eða vænn hlutaður kjúklingur
4 msk smjör
4 msk olía
8 msk fersk brauðmylsna
2 rif af hvítlauk, skræld og fínt söxuð
8 msk fersk steinselja

Hryggbeinið fjarlægt úr lynghænunum og þær flattar út með því að berja ofan á bringubeinið. Öll aukafita og fjaðrir fjarlægt. Olían og smjörið hitað á pönnu og lynghænurnar steikta við vægan hita í 15 mín þar til þær eru gullinbrúnar og kjötsafi úr læri er orðinn tær.. Snúið við öðru hverju. Kjúkling þarf að steikja í 25 til 35 mín og það er líka betra að setja lok á pönnuna milli þess sem bitunum er snúið á ca 10 mín fresti. Þegar fuglarnir er tilbúnir, þá eru þeir fjarlægðir af pönnunni og haldið heitum. Fitan sem er eftir í pönnunni er hituð aftur og setjið brauðmylsnu, hvítlauk og steinselju út í og hrærið vel. Leyfið þessu að malla við góðan hita í 2 mín og gætið þess að þetta brenni ekki. Hellið stökkri brauðmylsnunni yfir fuglana/fuglinn og borðið með fingrunum. Dugar fyrir fjóra.

Aðeins svalara hjá okkur...

2006-07-20T19:20:00.000+02:00

Nú styttist í að Kristín komi með krakkana til okkar. Hér hefur verið nóg að gera. Helgi er á fullu að undirbúa og ganga frá í kjallaranum. Síðan verður væntanlega farið í laga til í stofunum ef rafvirkjarnir láta sjá sig. Það er orðið mjög huggulegt á þakinu. Búið að kaupa nýtt borð í stað þess sem fauk í vetur og slatta af blómakerjum og kössum. Við erum búin að planta blómum og punta bæði við inngangana í húsið og uppi á þaki.
Mér hefur eiginlega tekist að vera meira og minna lasin undanfarnar vikur og því lítið gagn í mér nema til að elda mat. Fyrsta atlagan að sveppunum fór út um þúfur. Eftir heimsókn til sérfræðings var gerð næsta árás með pillum og kremum. Það virðist ætla að ganga en ég hef allan varann á. Ég er komin á biðlista hjá næsta sérfræðingi sem á að mæla einhverja starfssemi hjá mér og kanna hvort að þurfi að breyta lyfjasamsetningum. Erfðagalli fjölskyldunar virðist vera búinn að að rústa ónæmiskerfinu hjá mér í bili.
En lífið er samt ágætt. Rebekka kom hér í byrjun júlí og var í viku. Það var mjög gaman enda heimsótti hún ömmu sína og afa oft. Við fórum í veiði á sunnudeginum og veiddum þrjá fiska. Þeir voru vænir eða samtals fjögur kíló. Rebekka sá um að rota þá með dyggri aðstoð föður síns. Einn silungurinn var heilgrillaður í matinn um kvöldið. Annar silungur var flakaður og grafinn. Lax sem veiddist var frystur til síðari nota. Rebekka ætlar að koma aftur 1. ágúst, taka á móti liðinu og vera með okkur í tvær vikur. Næstum því efst á listanum er önnur veiðiferð til að kenna Birtu að rota silunga! Berjaferð verður örugglega líka á dagskrá og svo er verið að kanna hvort frænkurnar geti farið á reiðnámskeið. Verslunarmannahelgin ætti líka verða skemmtileg. Fjölskylduhátíðin “Halló Akureyri” verður í algleymingi þá daga. Viku seinna er handverkshátíð á Hrafnagili. Þann 12. ágúst verður svo haldinn fiskidagurinn mikli á Dalvík, en það er spurning hvort lagt er í að fá sér síðdegisverð með tugþúsundum gesta í ekki stærra plássi. Hér hefur verið gríðarlegur ferðamannastraumur í allt sumar. Tugir skemmtiferðaskipa hafa verið á ferðinni. Íþróttamót fyrir fullorðna og börn, tónlistarhátíðir í héraðinu flestar helgar og síðast en ekki síst hefur fjöldi gegnblautra og hraktra sunnlendinga þurrkað sig í góða veðrinu fyrir norðan. Mikill munur frá síðasta sumri sem var kalt og blautt hjá okkur.

Blogguppskriftin

Grafinn silungur

2 væn silungaflök eða ca 0,75 til 1 kg

Kryddblanda:

2 msk sykur
2 msk salt
1 msk ferskt koriander
2 msk ferskt dill eða 1 msk þurrkað
½ tsk cumin
½ - 1 tsk sinnepsduft eða 1 tsk dijon sinnep
Slatti af heilu koriander og/eða dilli

Leggið fyrra silungsflakið á skinnhliðina í fat, dreifið helmingnum af kryddblöndunni yfir. Leggið kryddplönturnar á flakið. Dreifið restinni af kryddinu á hitt flakið og leggið það á hvolf yfir fyrra flakið, þ.e. skinnhliðin snýr út. Breiðið klessuplast yfir, setjið smáfarg ofan á. Eftir u.þ.b. 12 klst er flökunum snúið í kryddleginum og látið liggja í alla vega 12 klst í viðbót.

Sósa:

2 msk dijonsinnep
1 msk sætt franskt sinnep
1 msk gott edik
1 tsk hlynsýróp
1 tsk þurrt dill eða 1 msk ferskt dill
½ bolli olía (Isio oliva eða góð olífuolía) eða meira eftir smekk og þörfum.

Þeytt saman í þykka sósu. Má þynna með 2-3 msk af vatni.

Silungurinn skorinn í þunnar sneiðar og borinn fram með slatta af fínt sneiddum rauðlauk, saxaðri steinselju, sósu og ristuðu brauði. Dugar í forrétt fyrir fjóra til sex.

Sólardagar...

2006-06-29T20:23:00.000+02:00

Hér á norðurlandi er líka letilíf eins og í Kópavoginum. Ég flatmaga á þakinu, les og hugsa um hvernig ég geti komist af með að gera sem allra minnst. Í dag er sólskin, 20 stiga hiti og mild sunnangola en gott skjól af stóru reynitrjánum okkar. Einu hljóðin sem heyrast eru drunur í sláttuvélum og garðáhöldum ýmis konar og á klukkustundarfresti heyrist í kirkjuklukkunum. Fuglarnir er jafnlatir og mannfólkið í dag. Ekkert tíst og enginn söngur. Það fer líka að líða að þeim tíma sem grilllyktin leggst yfir allt. Ég hef verið löt að skrifa hér inn. Ég verð að byrja á því að óska litlu, stóru skrúfunni minni henni Birtu til hamingju með 7 ára afmælið 16. júní s.l. Svo óskum við Sigga tengdasyni til lukku og góðs gengis með vinnuna hjá Centropa. Lars von Trier er greinilega ekki búinn að fá nóg af Íslendingum. Að síðustu og ekki síst óskum við Þórhildi til hamingju með afmælið í dag og vonum að systurnar skemmti sér vel á Mallorca í dag. Það er ekki nógu heitt í dag til að búa til Gazpacho (köld tómatsúpa) en í staðinn kemur svöl uppskrift.

Blogguppskriftin

Kjúklingasalat frá Hawai

1 grillaður kjúklingur
1 lítil dós af ananas í bitum eða 1 ferskur ananas skorinn í bita.
1 græn paprika fræhreinsuð og skorin í netta bita
40 gr ristaðar möndlur heilar eða klofnar að endilöngu.
½ bolli majónes (létt)
¼ bolli sýrður rjómi (fitulítill)
1-2 tsk gott sinnep
Gott salat, iceberg eða höfuðsalat
Skreyting: Tómatar og agúrkur

Kjötið rifið af kjúklingnum og skerið í bita. Majónes, sýrður rjómi og sinnep hrært saman með smávegis af ananassafanum (eftir smekk). Kjötinu, ananas, papriku og ríflega helmingnum af möndlunum blandað saman við sósuna. Slatti af grænu salati lagt á fat sem undirlag. Kjúklingasalatinu hellt ofan á þau. Tómatbátum og agúrkusneiðum raðað í kring og að síðustu er restinn af möndlunum dreift yfir. Borið fram með góðu baguette brauði eða ristuðu brauði. Dugar fyrir fjóra.

Algjör sveppur...

2006-06-14T17:51:00.000+02:00

Komið þið öll heil og sæl ættingjar mínir og vinir. Það eru þrjár vikur frá síðustu innfærslu. Húsfreyjunni á heimilinu hefur tekist að vera hundlasin af sveppasýkingu með verkjum og sálin því ekki upp á marga fiska. Tala nú ekki um þegar þarf að fara láta lækninn inspektera viðkvæma staði. En læknisheimsóknin borgaði sig. Rétt lyf voru tekin í notkun og núna loksins er heilsan að koma tilbaka og orkan með. Um leið er vorið að koma aftur hér á norðurlandinu eftir óvenju kaldan og snjóþungan maí. Um helgina komst hitinn yfir 20°C en hrökk síðan niður í 10°C á mánudeginum. Gróðurinn hefur sloppið fyrir horn og sprettur nú á yfirhraða. Kominn tími á slátt nr. 2 hér á túninu. Rabarbarinn er að ná hálfsmeters hæð og smakkast ágætlega í hinum ýmsu desertum. Annars hefur tímanum verið eytt við að fylgjast með Eurovision, kosningum og nú síðast en ekki síst heimsmeistarakeppninni í fótbolta. Það var töluverður vafi á því hvort ég ætlaði að halda með ítölum, frökkum, spánverjum eða Brasilíumönnum. Eftir leikinn í dag er ég harðákveðin. Spánverjar eru mitt lið, möluðu Úkraínu með glæsibrag. Ekkert boltaþóf á þeim bæ. Svo eru þetta líka flottir strákir með æðislega sexý læri og afturenda. Alveg þess virði að horfa á einn fótboltaleik til að dást að þeim. Við skulum leyfa vorinu að seytla inn í uppskriftirnar okkar. Hér kemur einn rababaradesert.

Blogguppskriftin

Rabarbara- “crisp”

4 bollar af rabarbara skorin í litla bita
½ tsk salt
1 1/3 – 2 bollar sykur (fer eftir því hversu súr rabbinn er)
¾ bollar hveiti
1 tsk kanell
1/3 bolli smjör eða smjörlíki

Hitið ofninn í 175°C. Setjið rabarbarabitana í ósmurt gler- eða leirfat og dreifið salti yfir. Setjið sykur, hveiti og kanel í skál, myljið smjörið saman við (mjög þægilegt að gera þetta í matarvinnsluvél) og dreifið í jöfnu lagi yfir rabarbarann. Bakað í ofni 40 til 50 mín eða þangað til deigið er gullinbrúnt að ofan. Borið fram heitt með léttþeyttum rjóma eða góðum vanilluís. Dugar fyrir 6 manns.

Það er stór dagur í dag...

2006-05-24T15:26:00.000+02:00

Í dag, 24. maí, er einkadóttir okkar þrítug. Við sendum henni hjartanlegar hamingjuóskir og vonum að hún eigi góðan dag með fjölskyldu sinni. Frænkur hennar eru á leið til Köben til að halda upp á þennan merkisáfanga með henni. Það er varla að hægt sé að trúa því að tíminn hafi liðið svona hratt. Það er svo stutt síðan að hún var bara lítill síbrosandi grallari en nú er hún ábyrg ung kona sem við erum óskaplega stolt af. Á þessum degi fyrir þrjátíu árum var skítkalt úti eins og er í dag. Þegar ég var svæfð fyrir keisaraskurðinn var lítill gróður á trjánum og nöturlegt út að líta, en þremur dögum seinna vaknaði ég og fékk að sjá dóttur mína. Lítil dama með ljóst hárið í eins og burstaklippingu á höfðinu. Um leið og ég fékk hana í fangið var mér litið út um gluggann. Sólin skein og allt var að grænka. Það var eins og veröldin hefði vaknað með mér og litla krílinu okkar sem var komið í heiminn. Við pabbi hennar, Jón, Gerður og annað skyldulið munum vera með hugann hjá henni í dag. Í tilefni dagsins látum við fylgja uppskrift að afmælisköku fjölskyldunnar, Dimmalimm.

Blogguppskriftin

Dimmalimm

1 1/3 bolli hveiti
1 ½ tsk lyftiduft
½ til 1 tsk salt
½ tsk sódaduft
1 ¼ bolli sykur

Allt þetta er sigtað saman í skál.

1/3 bolli smjörlíki
¾ bolli súrmjólk

Bætt í og hrært í 2 mín.

2 egg
60 g dökkt súkkulaði brætt og kælt
1 tsk vanilludropar

Bætt í og hrært í 2 mín. Hellt í smurt og hveitistráð form og bakað við 180°C í 30 – 35 mín. Má alveg falla aðeins.

Krem
2 ½ bolli flórsykur, ¼ bolli kakó, 1/8 tsk salt sigtað saman í skál. Bætt í 1/3 bolli smjör, 3 msk heitur rjómi, 1 eggjarauða, 1 tsk vanilludropar og allt hrært í 2 mín eða þar til kremið lýsist aðeins. Smurt utan á kökuna þegar hún er orðin köld.

Komin heim...

2006-05-20T18:08:00.000+02:00

Það er merkisdagur í dag. Helga Kristín systir mín útskrifast sem sjúkraliði. Norðlenski hluti fjölskyldunnar óskar henni innilega til hamingju með áfangann og óskar henni allra heilla í starfi eða frekara námi. Við erum virkilega stolt af árangri hennar. Um leið óskum við henni og Stebba góðrar ferðar til Tyrklands n.k. mánudag. Ég veit að í tilefni dagsins ætla systur mínar og fylgilið að hittast í Kópavoginum, horfa á Eurovision og borða saman. Við verðum með þeim í anda og skálum fyrir þeim þegar líður á þáttinn.

Við erum komin heim í heiðardalinn og við erum mjög glöð. Rúmin okkar, stólarnir og mátuleg hlýja í húsinu okkar. Gaman að hitta vini og kunningja aftur, hlú að fjölskyldunni og vera glaður yfir því hvað tilveran er stórkostleg. Það er að vísu skítkalt úti í dag en loftið er ferskt. Eina sem við söknum að ráði frá Spáni, er grænmetið og ávextirnir. Í stað þess að vera með hrúgurnar af velþroskuðu grænmeti, þá erum við að velta hálfþroskuðu dóti á milli handanna og reyna að giska á hvenær það verði orðið gott til átu. En við lærðum líka að láta okkur nægja það sem væri á boðstólum hverju sinni. Svo við skellum okkur yfir á vetrarnýtingu afurðanna á spánska vísu.

Rebekka kom með okkur norður á laugardag og hefur verið með okkur alla vikuna. Hún gisti hjá afa og ömmu á fimmtudagskvöld og við horfðum saman á forkeppnina. Við vorum að sjálfsögðu sármóðguð fyrir hönd Sylvíu Nætur að hún komst ekki áfram. Við erum enn móðgaðri yfir því að Carola hin sænska komst áfram. Kannski hefur hún sofið hjá Stockelius eins Sylvía sagði! En við drekktum sorgum okkar í birgðum af nammi og knasi sem við sóttum í Hagkaup í tilefni dagsins.

Til að minna okkur á sólina látum við fylgja mynd af Rebekku Rut í Flamencokjól frá Spáni.

Lok Spánardvalar ...

2006-05-12T15:18:00.000+02:00

Í dag fórum við á föstudagsmarkaðinn í Torrevieja. Við héldum lengst af að markaðurinn væri niður við höfn, því þar eru sölutjöld alla daga. En þetta var allt annað. Markaðurinn náði yfir margar götur, tvö torg og eitt óbyggt svæði. Hér eru bændurnir með uppskeruna sína, slátrarinn með afurðir sínar, blómakonur, spánskt sælgæti, föt og alls konar glingur. Við stóðumst ekki mátið og keyptum nýjar kartöflur, lauk og smá nammi. Helgi fékk sér væn leðurbelti hjá súdönskum herramanni. Ótrúlega fallegt og fíngert fólk frá Súdan. En nú líður að lokum Spánardvalar okkar. Í fyrramálið leggjum við af stað til Alicante, en þaðan verður flogið beint til Keflavíkur. Í Keflavík taka Jón, Gerður og Rebekka á móti okkur um sexleytið og við keyrum norður annað kvöld. Við munum án efa sakna hlýjunnar, fólksins og margs í umhverfinu hér á Spáni. Við munum þó ekki sakna skordýranna. Þessir fimm mánuðir hafa liðið hratt og okkur hefur liðið mjög vel hér. Í dag hljóðar uppskriftin á þessa leið.

Blogguppskriftin

Hátíðakvöldverður a La Casa de Xu

Helgi settur í bað og klæddur í sparifötin. Frúin snyrt til og gerð hugguleg í framan. Farið út í bíl og ekið út að næsta hringtorgi. Bílnum lagt á bílastæði La Casa de Xu. Hjónunum vel fagnað af Kínverjum staðarins enda ekki fyrsta heimsókn þeirra. Matseðillinn hljóðar upp á matreiðslu frá Kanton, mjög mildur og bragðgóður matur. Forréttur var gufusoðið Dim Sum fyrir frúna og blandað góðgæti fyrir húsbóndann. Aðalrétturinn var stökksteikt andalæri fyrir mig og steikt nautakjöt að hætti Kantonbúa fyrir Helga. Matarins notið með einni flösku af Pinto rauðvíni frá La Mancha. Með reikningnum var borið fram eplavín og lótussnafs í litlum kínverskum dónastaupum. Við flissum alltaf þegar við sjáum myndirnar birtast í botninum, en fæstir gestanna fatta brandarann. Þeir sveifla í sig snafsinum og rjúka í burtu. En við kvöddum Kínverjana okkar með virktum og handabandi og í staðinn fékk ég lítið staup með mynd af huggulegum Kínverja sem sýnir stinna líkamsparta þegar hann blotnar.

Við hjónin kveðjum Spán og Spánverja með brosi og þakklæti fyrir að hafa gert dvölina svona góða með hjálpsemi, góðu skapi og ótrúlegu langlundargeði gagnvart slakri spænskukunnáttu okkar. Verið þið sæl að sinni. Við tekur daglega lífið norðan heiða.

Í hátíðarskapi ...

2006-05-07T17:19:00.000+02:00

Nú er hátíð sem er kölluð Feria de Mayo de Torrevieja. Við fórum í bæinn á föstudagskvöld og fengum okkur að borða á litlum stað rétt fyrir ofan höfnina.

Á meðan fylgdumst við með fullt af fólki sem var að labba niður að höfn. Óteljandi dömur á öllum aldri í skrautlegum flamenco kjólum. Inn á milli flottir gæjar í þjóðbúningum. Eftir matinn spásseruðum við í sömu átt og hinir. Það er búið að setja upp tívolí fyrir börnin og óteljandi veitingatjöld. Þurrkuð svínslæri hanga í loftum. Lyktin af djúpsteiktum “churros” liggur yfir öllu. Það eru spánskar kökulengjur sem eru steiktar eins og kleinur. Stórar tunnur af bjór og víni eru svo til að slökkva þorstann. Glæsileg Flamencosýning var í gangi, aðallega misstórir hópar af stelpum. Í hverju veitingatjaldi er músík. Þar dansaði fólk á öllum aldri Flamenco á litlum pöllum.

Á laugardagsmorgninum mættu glæsilegir hestar á svæðið ásamt knöpum sínum. Síðan var skrúðganga. Með stuttu millibili stönsuðu sumir hestanna, stöppuðu með afturfótunum og mannfjöldinn klappaði í takt. Lífsnautnirnar héldu áfram á hátíðasvæðinu, leikið sér, borðað og dansað af hjartans lyst. Í gærkvöldi var nautaat en við mættum ekki. Okkur finnst hræðilegt að sjá lífið murkað úr þessum stoltu dýrum. En kjötið af þessum nautum var áður fyrr oft eina nautakjötið sem bauðst fátækum. Af því að kjötið var seigt þá var það lagað og drýgt með ýmsum hætti. Gott dæmi um það er eftirfarandi uppskrift að kjötbollum í sósu.

Blogguppskriftin

Albondigas en salsa

Kjötbollur(albondigas):
450g hakkað kjöt, nauta-, kálfa- eða lamba-.
225g hakkað svínakjöt
1 egg þeytt með gaffli
4 msk kúfaðar af ferskri brauðmylsnu
1 hvítlauksrif skrælt og saxað fínt
½ stór mildur laukur rifinn eða saxaður fínt
1 msk söxuð steinselja
1 tsk malað kumin
1 msk ferskt koriander
Salt og pipar

Sósan:
2-3 msk olífuolía
1 rauð paprika fræhreinsuð og fínsöxuð
1 stór mildur laukur skorin í tvennt, síðan sneiddur langsum (litlir þunnir hálfmánar)
1 hvítlauksrif skrælt og fínsaxað
1 kg af þroskuðum tómötum flysjuðum og söxuðum eða niðursoðnir
4 msk þurrt sherry eða hvítvín
1-2 kanelstangir
Sykur, salt

Blandið vel saman öllu innihaldi í bollurnar. Hafið saltað og piprað hveiti á disk og skál með volgu vatni við hliðina á ykkur. Búið til litlar (bitastórar) bollur með blautum höndum og veltið þeim léttilega upp úr hveiti. Hitið 2-3 msk af olíu á pönnu og steikið bollurnar á öllum hlið þar til þær eru stinnar viðkomu. Á meðan er sósan búin til. Paprika, laukur og hvítlaukur látin malla við vægan hita þar til mjúkt. Ekki láta þetta brúnast. Bætið við tómötum, víni og kanel, kryddið með salti og sykri eftir smekk, lækkið hitann þegar sýður og látið malla í 20 mín. Bætið þá bollunum í, hitið aftur að suðu og látið malla þar til allt er orðið mjúkt í 20-25 mín í viðbót. Borið fram með saffran hrísgrjónum eða frönskum sem hafa verið steiktar í ólífuolíu. Líka gott sem tapas með góðu brauði og víni.

Gleðilegt sumar öllsömul...

2006-04-29T16:20:00.000+02:00

Nú fer í hönd löng helgi hér á Spáni, Feria de abril. Þá æðir fjöldi fólks af stað í lautartúra, fjölskylduveislur, strandferðir og til ýmissa hátíðahalda. Sumt kvenfólk og litlar stúlkur sjást í doppóttum flamenco klæðnaði með kamba í hári og pífur á ermum og pilsi. Hátíðahöld eru í flestum bæjum og þorpum. Paellur er eldaðar, borðaðar og ómældir lítrar af rauðvíni renna ofan í mannskapinn. Við höfum séð að skrúðgöngur eru vinsælar skemmtanir við flest tækifæri. Í Valencia voru um síðustu helgi miklar skrúðgöngur til að minnast þess þegar Spánverjum tókst að reka Mára af sléttum Spánar fyrir fullt og allt eftir 700 ára valdatíma þeirra. Þá klæðast menn í fimmtándu aldar búninga. Sumir leika bjarta og fagra Spánverja og aðrir dökka og ljóta útlendinga. Svo er efnt til bardaga en að sjálfsögðu allt í góðu. Síðan hópast allir saman og borða rétt sem eru kallaðir „ Márar og Kristnir“. Þetta er hrísgrjónahringur með svörtum baunum í miðjunni. Sigurinn er í höfn, kristnir hafa umkringt márana. Með þessu er borin fram fersk tómatsósa, því vígvellir voru alltaf blóðugir!! Um næstu helgi verða hátíðahöld í Torrevieja og eru allir erlendir gestir boðnir sérstaklega velkomnir og heimamenn hvattir til að blanda geði við þá. Við skiljum þetta ekki alveg þar sem heimamenn eru einstaklega ljúfir í viðmóti og hjálplegir. Það þarf frekar að vara sig á aðkomupakki frá hinum ýmsu löndum. Svo sem glæpagengjum frá austur Evrópu eða fjársvikaliði frá norður Evrópu. Hér eru fréttir í hverri viku af afhjúpun slíks glæpahyskis. Spánverjarnir eru aðallega að drepa sig í bílslysum eða berja kellingar og krakka til bana og að sjálfsögðu er hafið þjóðarátak til að stemma stigu við þessum ósóma. Nú er farið styttast í veru okkar hér á Spáni. Við erum farin að hlakka til því hér er farið hitna töluvert og því kominn tími til að halda á svalari slóðir. Til hátíðabrigða skulum við setja inn uppskrift af heilsteiktum svínahrygg. Við notuðum að sjálfsögðu kjöt af iberico bellota fyrst við erum stödd hér um slóðir, algjört æði!!!

Blogguppskriftin

Kryddleginn svínahryggur

Hryggur með 3-4 rifjum án pöru en helst með þunnu fitulagi (uþb 600 gr)

1 tsk esdragon
½ tsk rósmarín
½ tsk timian
1 tsk af rifnum sítrónuberki
3-4 hvítlauksrif skræld og sneidd í þunnar sneiðar
3 msk ólífuolía extra vergine
Gróft salt og pipar

Nuddið hrygginn vel með smávegis af olíunni, saltið vel og piprið. Verið ekki smeyk við að höndla kjötið. Gott nudd meyrir það vel. Blandið afgang af olíunni við kryddið og hvítlaukinn. Ef ferskt krydd er notað, þá breytast tsk í msk. Nuddið þessu vel inn í hrygginn. Pakkað inn í plast eða álpappír og leyft að hvíla í ísskápnum í 6 til 48 klst. Við eldun er kryddið skafið af kjötinu. Steikt í miðjum ofni við 220°C þar til hiti í miðjum vöðva fer yfir 70°C. Sennilega um 30 til 40 mín. Takið þá kjötið úr ofninum, setjið álpappír lauslega yfir og látið standa í 15 mín. Ágætt er að hafa gott kartöflugratín með. Dugar vel fyrir 2 og jafnvel fleiri.

Óboðnir gestir...

2006-04-19T21:40:00.000+02:00

Þegar við komum hér um jólin var til mikið og gott úrval af skordýraeitri. Meðal annars stór brúsi af eitri sérstaklega ætluðu til að vinna bug á kakkalökkum eða la cucaracha eins og þeir heita hér á Spáni. Brúsinn var næstum tómur svo við áttum von á að kvikindin myndu sýna sig með vorinu. Við höfum þrifið allt hátt og lágt einu sinni í viku og notað sérstakt Ajax Repel á gólfin sem á að halda öllu skordýrafríu. Enda höfum við verið blessunarlega laus við nærveru þeirra innandyra. En aðfararnótt skírdagsins var dýrðin búin. Sem við lágum og horfðum á imbann sé ég allt í einu stóran svartan hlunk koma spásserandi undan eldavélinni. Helgi brást hratt og snöfurmannlega við og sótti stóra græna flugnaspaðann okkar og drap kakkalakkann. Örstuttu seinna kemur litla sexfætta konan hans labbandi og varð að annarri klessu. Eftir töluverða stund kemur einn lítill trítlandi og hlaut sömu örlög. Daginn eftir var farið í Páskaþrifin degi á undan áætlun. Sópar, ryksuga og tuskur ásamt mismunandi eitruðum hreinsiefnum voru nýtt til hins ýtrasta. Allar smugur voru hreinsaðar og eitri sprautað á þá staði sem ráðlagt var. Síðari hluta dagsins stóðum við sigrihrósandi og horfðum yfir vígvöllinn. Næstu þrír dagar liðu og okkur leið bara vel í tandurhreinu húsinu. Aðfararnótt mánudags vaknaði frúin um tvöleytið við árás gigtargemlingsins. Þar sem verkjalyfin eru geymd í eldhúsinu var sjálfgert að fálma sig fram. Um leið og ljós kviknaði hlupu tveir stórir svartir blettir af stað. Húsbóndinn hrökk upp af værum blundi og stökk fram til varnar kerlu sinni. Um leið hlupu nokkrir kakkalakkar í viðbót með veggjum. Græni spaðinn gegndi sínu hlutverki með sæmd. Sex lágu í valnum. Eftir nokkrar vangaveltur áttuðum við okkur á því að flestir voru í nánd við eldavélina þrátt fyrir að hún hefði verið rifin fram og þrifin hátt og lágt. Stóri brúsinn var því gripin og sprautað í allar glufur á vélinni. Daginn eftir lágu tveir dauðir við vélina. Eiturbirgðirnar voru endurnýjaðar snarlega og nýjum skammti dreift á alla áhættustaði. Nú eru liðnir nokkrir dagar og við bíðum með öndina í hálsinum eftir næstu kakkalakkafjölskyldu!!!! Það er ekki við hæfi að setja inn uppskrift í dag, þó að við höfum sannfrétt að einhverjar þjóðir djúpsteiki kvikindin eða hjúpi í súkkulaði.

Í lok Semana Santa...

2006-04-16T14:48:00.000+02:00

Gleðilega páska kæru vinir og ættingjar nær og fjær. Hér er dýrðlegur páskadagsmorgun, sólin skín, 23° hiti og bærinn er fullur af útlenskum skríl!!! Hér er allt í mismunandi stórum umferðateppum, búðirnar eru yfirfullar og strandirnar líka. Við látum lítið á okkur bera. Förum og verslum í úthverfum og rétt kíkjum í bæinn til að skoða stóru gylltu flekana með jesústyttunum sem múgur og margmenni ber síðan um götur sér til sáluhjálpar og syndayfirbótar. Hjá þeim alsyndugustu er sveif á flekanum og öðru hvoru kemur svartklædd vera a la Ku Klux Klan og togar í sveifina og þá lyftist flekinn og skellur á öxlum syndaranna. Þeir segja að þeir sem beri þyngstu byrðarnar fái mestu fyrirgefninguna. Einn alstærsti flekinn er hér í Torrevieja og vegur 1500 kg. Alþjóðlega bræðralagið ber hann um götur og þarf 110 manns til að lyfta flykkinu. Stærsti hópur bræðralagsins er breskur og síðan eiga aðrar þjóðir sína fulltrúa. Aðeins 20% þeirra eru kaþólikkar. En í dag eru allir himinglaðir vegna páskaupprisunnar og nú verður eldaður dýrindis matur í öllum eldhúsum og allt tiltækt notað sér skemmtunar. Enda himnafaðirinn búinn að fyrirgefa syndir í tonnatali. Við höldum okkur heima í litla húsagarðinum okkar og ætlum að vígja grillið í dag. Það er að vísu kolryðgað og ljótt eftir veturinn en grindin er hrein og kolunum er ábyggilega sama um ryðið. Við ætlum að borða nautaentrecote og ég ætla líka að gera tilraun til að grilla artiskokkur. Ég fékk heilt kíló af þeim fyrir 1 evru. Kannski eru þær óætar en smá alioli bjargar áreiðanlega því sem hægt er. Ég ætla að gefa ykkur uppskrift að spænskri útgáfu.

Blogguppskriftin

Alioli

5 hvítlauksrif skræld
150 ml góð olífuolía

Gamla aðferðin: Merjið hvítlaukslaufin í mortéli með ¼ tsk af grófu salti. Þegar þau eru orðin að mauki, bætið þá olíunni hægt og hægt í þar til blandan er þykk og góð. Þeir sem er óöruggir með útkomuna, geta bætt við eggjarauðu og þá verður blandan líkari majónesi. Smádropi af sítrónusafa skerpir bragðið. Ef þú ert að flýta þér hentu þá öllu í blandarann með smásneið af soðinni kartöflu eða brauðskorpu sem hefur verið bleytt og er kreist þurr. Það kemur í veg fyrir að blandan skilji sig. Berið fram sem ídýfu með brauði, léttsoðnu grænmeti, hráu grænmeti eða notið með grilluðum mat allt eftir því sem ykkur dettur í hug. Spánverjunum finnst gott að blanda smá alioli í tærar súpur, þá oftast fiskisúpur. Það er þá gert við borðið eftir smekk hvers og eins. Ef hvítlauksrifin eru ekki fersk eða farin að spíra, þá benda franskar uppskriftir á að skera hvítlauksrifin langsum í sundur og taka úr þeim grænu spírurnar. Þá verður hvítlaukurinn ekki eins bitur. Frakkarnir nota alltaf eggjarauður og þá eina á hverja 100 til 150 ml af olíu.

Loftkælingakvef...

2006-04-12T22:17:00.000+02:00

Á laugardaginn ókum við sem leið lá norður í land og skoðuðum nokkra bæi. Byrjuðum í Almoradí, síðan til Crevillente. Þar stoppuðum við og skoðuðum falleg torg og slatta af markaðstjöldum með alls konar litríku drasli. Þaðan var farið til St Pola, þar er álíka saltframleiðsla og í Torrevieje. Svo enduðum við í Guardamar sem er gríðarlega vinsæll ferðamannastaður. Þar stoppuðum við á ströndinni gengum svolítið og horfðum á hálfberrassað og afvelta lið sleikja sólina og bjórflöskur. Við settumst á barinn og fengum okkur smárétti og brauð með alioli. Alioli er hvítlauksmajónes/sósa sem er borið fram með brauði. Algjört sælgæti. Alla leiðina var loftkælingin á og í lok ferðar var okkur hálfkalt þrátt fyrir 26° útihita. Á sunnudag hélt Helgi að hann væri með grasofnæmi en þegar leið á daginn rann upp fyrir okkur ljós. Við vorum kvefuð!! Nú er aðeins að brá af okkur en við erum frekar lufsuleg.
Fyrir helgi fórum við á markaðinn og heimsóttum vin okkar slátrarann. Sá sem selur okkur uxakjötið. Við keyptum meira af því og einnig svínakótelettur iberico bellota. Flottar, dökkar og vel fitusprengdar kótelettur. Við kryddlögðum þær í mildu kryddi og steiktum síðan í fyrradag. Ég á ekki til orð til að lýsa þessu kjöti. Það bókstaflega bráðnar í munninum og bragðið er engu líkt. Það var hverrar evru virði. Kryddunin er ættuð frá Rioja og er notuð á svínafillet (úrbeinaðar svínakótelettur). Þar eru steiktar eða grillaðar kótelettur skornar í helminga og settar í brauð (baguette/bocadilla) og er vinsæll skyndibiti þar um slóðir. Mælt er með að kryddleggja sæmilegt magn af þeim og frysta það sem ekki er eldað. Sneiðarnar eru þunnar svo ekki þarf að þíða þær fyrir notkun og því hægt að grípa til þeirra með litlum fyrirvara.

Blogguppskriftin

Lomo en adobo
(paprikulegið svínafillet)

350g svínafillet
2 msk mild paprika
½ tsk oregano
½ tsk timian
1 lárviðarlauf
1 hvítlauksrif skrælt og marið með 1 tsk salts
1 msk olífuolía

Blandið kryddinu saman við olíuna og nuddið vel inn í kjötið. Pakkið því svo inn í klessuplast eða álpappír. Setjið í ísskápinn og látið marinerast alla vega í sólarhring. Kjötið þolir allt að viku í ísskáp og það batnar með degi hverjum. Við eldun er stykkið tekið og skorið í þunnar sneiðar, ca kótelettuþykkt eða kóteletturnar teknar í sundur. Þurrkum af kjötinu og skellum því á grill eða pönnu í 3 – 4 mín, snúum því einu sinni. Sem tapa eða forréttur er hver sneið sett á litla brauðsneið (baguette) og sítrónusneið með. Dugar fyrir 4-6 sem tapa eða fyrir tvo sem aðalréttur. Við steiktum kóteletturnar með beini og settum síðan matreiðslurjóma á pönnuna og leyfðum kótelettunum að malla þar í 5 mín í viðbót. Svínvirkaði með léttu sítrónublönduðu kúskús!!!

Aftur á Spáni...

2006-04-05T16:18:00.000+02:00

Við erum komin aftur til Spánar eftir frábæra heimsókn til Íslands. Skítakuldi sunnanlands og kafsnjór norðanlands. Við misstum svo sannarlega ekki af vetrinum heima. Kærar þakkir fyrir frábærar móttökur svo ekki sé talað um skemmtilega fermingarveislu á laugardeginum. Okkur hlýnaði um hjartarætur að hitta svona mikið af ættingjunum.
En Spánn tók á móti okkur með 24°C hita og stórum blómabreiðum. Afspyrnuljót tré við endann á götunni eru allt í einu allaufguð og komnar þokkalega stórar fíkjur á þau. Sum sé ekki tré eins og í skóginum hennar Mjallhvítar heldur fíkjutré. Hér var fjöldi fugla í trjánum, en Maríuerlurnar eru farnar af stað, sennilega til Íslands, og svölurnar eru horfnar líka. Hér eru eftir pínulitlar finkur sem halda stóra fundi og lenda reglulega í gríðarlegum rifrildum án sýnilegrar ástæðu. Þess á milli spjalla þær ljúflega saman og éta geitunga og döðlur með góðri lyst. Hundtíkurnar í þarnæsta húsi eru í vandræðum vegna katta sem sitja meinstríðnir upp á grindverki eða stiga í næsta húsi. Markmið kattanna er að láta tíkurnar gelta þar til að þær eru orðnar hásar og nágrannarnir brjálaðir.
Í dag ætla ég að miðla til ykkar uppskrift frá Provence í Frakklandi. Vínið gefur sósunni mikið og gott bragð og uppskriftin er fljótleg.

Blogguppskriftin

Engiferrækjurnar hennar Maríu

16-20 stórar hráar rækjur
2 msk ólífuolía
4 msk rifinn ferskur engifer
7 væn hvítlauksrif, skorin langsum og sneidd
Gott sjávarsalt eftir smekk
500 ml eða hálf flaska af þurru hvítvíni
4 msk af ferskri basilíku sneiddri í þunna strimla
Soðin basmati hrísgrjón

Hitið olíu á steikarpönnu sem er nógu stór til að rækjurnar geti allar verið á pönnunni í einu. Setjið 3 msk af engifer, allan hvítlaukinn og klípu af salti á pönnuna. Mallið við meðalháan hita þar til hvítlaukurinn er rétt að byrja að brúnast eða 2-3 mín. Hellið víninu út í og sjóðið niður þar til helmingur er eftir af soðinu eða u.þ.b. 8 mín. Raðið rækjunum ofan á og sjóðið í 4 mín eða þar til þær eru orðnar bleikar í gegn en ágætt er að snúa þeim öðru hvoru. Setjið hrísgrjón í skálar fyrir hvern og einn, setjið rækjurnar ofan á ásamt svolitlu af sósu. Dreifið afganginum af engifernum og basilíkunni yfir. Drekkið gott hvítvín með. Dugar fyrir fjóra í forrétt eða tvo sem aðalréttur.

Íslandsheimsókn...

2006-03-19T17:25:00.000+01:00

Nú líður að heimsókn til Íslands. Við erum byrjuð að tína saman það sem á vera meðferðis, taka til farseðlana okkar og búin að þrífa húsið. Við bæði hlökkum til og kvíðum heimferðinni. Hlökkum til að hitta ykkur öll en kvíðum því að veðrið muni ekki leika eins við okkur og hér á Spáni. Hér eru allar auglýsingar fullar af vorstemmningu. Ofurmarkaðir (hipermercados) fullir af útihúsgögnum, grillum og viðleguútbúnaði. La primavera esta aquí eða vorið er komið eins og sagt er á spænsku. Vortískan í algleymingi. Ég skellti mér C & A og verslaði mér spariföt svo ég yrði ekki systrum mínum, frænkum og öðru venslafólki mínu til skammar. Það er mjög gaman að versla þar. Þeir selja föt sem eru bara reglulega flott handa stórum stelpum eins og mér. Ég fæ hvorki á tilfinninguna að ég sé eins og rúllupylsa né eins og lítið fjall. Tilfinning sem gerir iðulega vart við sig í öðrum búðum þegar verið er að prófa stærstu númerin og þau passa ekki eða eru eins og illa sniðin tjöld. Hér eru til föt fyrir miklu stærri og feitari kellingar en mig.
Ég ætla að leyfa ykkur að njóta þess að læra að búa til spænska tortilla (kartöfluomelettu) í dag. Þetta er geysilega vinsæll matur hér bæði sem tapa og sem fullbúin máltíð. Tortilla er hægt að kaupa tilbúna í öllum búðum. Það er bæði hægt að borða hana kalda og heita. Það má nota hana sem meðlæti. Notið hugmyndaflugið!

Blogguppskriftin

Tortilla Española

6 msk olífuolía
1 kg kartöflur skrældar og skornar í þunnar sneiðar
2 msk saxaður laukur
6 egg
1 tsk salt.

Olían hituð í djúpri pönnu, kartöflum bætt út í og velt vel upp úr olíunni. Látið þær malla hægt án þess að brúnast, hrærið oft í. Eftir 10 til 15 mín er lauknum bætt í. Látið malla áfram þar til kartöflurnar eru soðnar uþb 20 til 30 mín samtals. Eggin er þeytt vel með saltinu í stórri skál. Setjið disk yfir kartöflurnar og hellið afgangs olíu í hitaþolna skál. Kartöflunum er hellt út í eggjahræruna og blandað vel við. Smávegis af olíunni er sett á pönnuna og hrærunni hellt í. Látið malla við meðalhita án þess að tortillan brúnist mikið á botninum eða uþb 5 mín. Pannan er hrist öðru hverju til að ekkert festist við. Leggið lok eða disk ofan á og snúið pönnunni snöggt á hvolf. Smáolíu úr skálinni bætt á tóma pönnuna og tortillunni rennt af disknum yfir á hana aftur. Mallað á þeirri hlið uþb 3 mín í viðbót. Rennið henni yfir á disk, berið fram með góðu salati og brauði. Dugar fyrir fjóra sem aðalréttur en verður að 15-20 stk. í tapa þá skorið í litla ferninga. Það getur verið gott að vera með meiri lauk, jafnvel að nota eggaldin í stað hluta af kartöflunum. Ýmis grænt krydd eða spínat getur líka verið gott saman við tortilluna

Hamingjuóskir til....

2006-03-17T11:26:00.000+01:00

...tengdamömmu, Kristínar Helgadóttur eldri "sko ekki dóttir hans", sem er níræð í dag og Valgerðar "litlu frænku", sem er fjórtán ára í dag. Miklar heiðurskonur báðar tvær. Við sendum bestu kveðjur og hlökkum til að sjá ykkur í næstu viku.

Sól, sól skín á mig...

2006-03-16T16:41:00.000+01:00

Þegar ég vaknaði í fyrradag var gigtargemlingurinn mættur og verulega úrillur að þessu sinni. Eftir hafa hnoðast á mér og hoppað jafnfætis á mér megnið af deginum var hann orðinn þreyttur og dró sig í hlé aldrei þessu vant. Skildi mig eftir alveg marflata. Venjulega ólátast hann í 2-3 daga. Í dag sá ég aftur til sólar. Heldur betur fegin að heimsóknin væri svona stutt.
Vissuð þið að það eru til sérstök svín hér á Spáni? Nú orðið eru þau hvergi til nema hér á Iberíuskaganum enda eru þau kölluð Iberíusvín. Þau ganga laus og lifa helst ekki á neinu öðru en eikarakörnum. Ef það tekst er kjötið af þeim kallað Ibericó bellota og er eitt það dýrasta og fínasta sem hægt er að kaupa hér til matar. Svínin eru svört að lit og með svartar klaufir og því gjarnan kölluð “pata negra” eða svartar lappir. Þetta er til aðgreiningar frá venjulegum svínum sem geta verið svört en eru ekki með svartar klaufir. Kjötið af þeim er dökkt og mjög fitusprengt, afbragðsgott á bragðið og ekkert líkt venjulegu svínakjöti.
En það er ekki hægt að vera hér á strönd Miðjarðarhafsins og tala ekki um fisk. Hér eru óteljandi tegundir af fiski, skelfiski, krabbadýrum og öðrum ókennilegum kvikindum eins og mismunandi sortum af smokkfiski og kolkrabba. Við höfum ekki verið mjög dugleg að smakka þetta. Við höfum þó eldað paellu, múslinga, stóran humar, makríl, lýsing (Merluza með hvítum ormum) og lax. Við höfum ekki ennþá lagt í að kaupa okkur álaseiði en þau líta út eins langir ormar og hvítir í þokkabót! Uppáhaldið okkur er risarækja sem við kaupum hálft kg af í einu, kostar um 5 evrur. og þykir dýrt. Og í dag látum við fylgja eina af uppáhaldsuppskriftum okkar. Gambas al ajillo eða gambas pil pil eða bara hvítlauksrækjur. Galdurinn hér er að ofhita ekki olíuna og ofelda ekki rækjurnar.

Blogguppskriftin

Gambas al ajillo

40 mjög ferskar, hráar risarækjur (heima fást þær frystar)
8 msk olía
4 hvítlauksrif, skræld og skorin þvert í næfurþunnar sneiðar
4 sneiðar af þurrkuðum chili eða ca ½ ferskur (í versta falli nýmalaður pipar)
2 msk vatn
Klípa af papriku
Klípa af salti

Skolið rækjurnar og þurrkið léttilega með pappír. Hitið olíuna vel en ekki þannig að það rjúki af henni. Setjið hvítlaukinn og chili út í og mallið í 30 sek eða þar til að laukurinn fer að taka smálit. Setjið rækjurnar út í og reynið að raða þeim þannig að það sé bara einfalt lag af þeim. Hrærið í þar til rækjurnar verða bleikar eða ca 30 til 40 sek. Takið pönnuna af hitanum, hrærið vatninu út í, dreifið salti og papriku yfir. Borið strax fram, þannig að rétturinn sé ennþá snarkandi á matarborðinu. Borðað með góðu brauði til að veiða upp hvítlauksolíuna. Kalt hvítvín eða kalt þurrt sherry drukkið með. Dugar fyrir 4 sem tapa eða forréttur.

Fálmað eftir spottum...

2006-03-13T16:37:00.000+01:00

Jæja kæru ættingjar og vinir. Nú er víst búið að sleppa okkur í loftið. Kristín tók af okkur ómakið með því að auglýsa þetta á síðunni sinni. Við höfum verið að fikta okkur áfram með óstyrkum fingrum og ekki fundist þetta nógu gott. En við látum gossa. Í krækjunum okkar er síða Sigga Hall þeirra spánverja. Hann heitir José Andrés og er með kokkaþátt á öllum virkum dögum. Hann notar ógrynnin öll af ólífuolíu og hvítlauk, en er mjög skemmtilegur ef öllum málæðinu hans er sleppt. Þátturinn heitir "Vamos a cocinar con José Andrés" eða Komum að elda með Jóa Andrésar.
Annars hefur síðasta vika verið í volgara lagi, svo heitt að við erum að hugsa um að skipta út vetrarsængum (2 cm á þykkt) fyrir sumarsængur (1 cm á þykkt). Helgi er orðinn mjög brúnn í framan og á handleggjum. Ég held að ég hafi aldrei séð hann almennilega sólbrúnan fyrr. Ég er bara svona eins og venjulega, vinnukonubrún.
Við fengum létt taugaáfall í gær. Við höfum verið að berjast við pop up glugga með klámfengnum kvendum undanfarnar vikur. Ég lenti inn á þessum ósóma þegar ég var að skoða ýmsa ferðalinka eitt kvöldið. Daginn eftir var komið ikon á síðuna okkar og eftir heiðarlega tilraun til að eyða því byrjuðu pjásurnar að birtast. Einnig fóru ýmis önnur skrýtin tilvik að angra okkur. Um helgina gekk síðan illa að komast inn í tölvuna og eftir einhverjar lagfæringar Jóns og Helga kom í ljós að kominn var Trójuhestur í tölvuna og í honum voru faldar skipanir um að hringja í hin og þessi símanúmer á sóðaslóðum og eingöngu "high cost" númer. Það var erfitt að bíða þangað til í dag og fá upplýsingar frá símafyrirtækinu að fyrirætlun tölvuþrjóta hafði ekki heppnast varðandi óumbeðnar símhringingar. Við losnum samt alls ekki við pjásurnar. Þær vinkonurnar spretta upp á skjáinn í hvert skipti sem við förum inn á moggann.

Við ætlum að enda þennan pistil á því að óska mági okkar og svila, Stefáni, innilega til hamingju með afmælið í dag og vonum að Helga Kristín kyssi hann vel og vendilega í tilefni dagsins og gefi honum eitthvað gott að borða.

Blogguppskriftin

Heilsteiktur vormakríll með súrum vínberjum og saffron salsa.
4 feitir makrílar verða að vera glænýir (líka gott með silungi eða lax)
Salt
4 msk maímjöl eða hveiti, blandið alla vega pipar í.
Svínafeiti eða olífuolía til steikingar

Salsa:
1 mildur laukur (t.d. hvítur salatlaukur alls ekki venjulegur matarlaukur) fíntsaxaður
2 hvítlauksrif skræld og söxuð
1 rauð paprika fræhreinsuð og söxuð
3 msk vínedik eða annað milt edik og smásalt (enn betra hvítt balsamedik)
½ tsk saffranþræðir
6 msk góð olífuolía
1 msk græn óþroskuð súr vínber eða handfylli af sætum skornum í tvennt eða fernt.

Búið fyrst til salsa. Blandið lauk, hvítlauk og papriku saman við edikið og smásalt og leyfið þessu að marinerast meðan fiskurinn er steiktur. Ristið saffranið örstutt á pönnu þar til það dökknar, ekki brenna það. Myljið það niður og bætið í salsað. Blandið olífuolíunni og vínberjunum við. Sætum eða súrum hvort heldur er til.
Hreinsið makrílinn, látið hann vera aðeins rakan, það er allt í lagi að skera nokkrar línur í hliðarnar á fiskinu al a Jamie Oliver, saltið utan og innan og veltið síðan fiskinum vel upp úr maísmjöli eða hveiti. Hitið olíu/feiti á pönnu og steikið fiskinn við meðalhita, snúið honum einu sinni, 4-6 mín á hlið eftir stærð fisksins. Þar til holdið er stinnt! Berið fram með salsanu og njótið.

Nú hitnar í kolunum....

2006-03-08T21:04:00.000+01:00

Nú er farið að hitna verulega. Í dag var 23° hiti og sól skein í heiði. Upp úr hádegi var vaskasta liðið komið í sólbað eða var úti að ganga mjög fáklætt. Hundar lágu afvelta af hita. Hvernig verður þetta eiginlega þegar kemur fram í apríl og hitinn fer yfir 30°? Við fórum í göngutúrana okkar í morgun. Helgi í tvo tíma og ég í rúman hálftíma. Síðan var farið í vikulegan innkaupatúr og matur keyptur til næstu daga. Eftir hádegismat þá var flúið í hús og lagst í siestu og þá er lesið. Hér kosta vasabækur ekki nema fjórðung af því sem þær kosta heima, svo hér er búið að lesa marga krimma með mikilli ánægju. Svo ekki sé minnst á spánskar matreiðslubækur. Þær eru líka lesnar með mikilli ánægju og við erum í stöðugum tilraunum. Við eldum þó aftur og aftur Pollo en chilinendrón eða kjúkling í paprikusósu og erum algjörlega fallin fyrir þeirri uppskrift. Þetta er frumraun mín í bloggheimum og ég veit ekki alveg hvernig mér gengur að koma þessu saman en við sjáum til.

Blogguppskriftin

Pollo chiliendrón
1 lítill (1- 1 ½ kg) kjúklingur hlutaður í bita eða vænn pakki af kjúklingalærum og leggjum.
6 msk olífuolía

2 msk af hráskinku eða beikoni í smáum bitum
1 laukur skorinn í þunnar sneiðar
3-4 hvítlauksrif, skræld og skorin í þunnar sneiðar
3 vænar rauðar paprikur, kornhreinsaðar og skornar í mjóar lengjur.

3 stórir tómatar rifnir á rifjárni eða 1 dós af niðursoðnum tómötum (450 g).
1-2 lárviðarlauf
2-3 negulnaglar
Lítil kanelstöng eða hálf venjuleg
2-3 þurrkuð smáchili, kornin fjarlægð og þau mulin (má sleppa chilinu og nota pipar)

Þurrkið kjúklingabitana vel. Hitið olíuna á vænni pönnu og brúnið þá léttilega í ca 5 mín. Teknir upp og settir til hliðar. Setjið skinku, lauk, hvítlauk og papriku á pönnuna og steikið við meðalhita í ca 10 mín eða þar til grænmetið hefur brúnast (karmeliserast) svolítið. Bætið tómötum, lárviðarlaufi, negul, kanel og chili við, bætið kjúklingabitunum út í og saltið svolítið, ekki of mikið. Sjóðið við vægan hita þangað til sósan verður lík sultu, svona 50 – 60 mín. alls. Fylgist vel með síðustu 10 mín. Borið fram með fullt af góðu brauði til ná allri sósunni!!!

Við prófuðum þessa uppskrift í hálfgerðu bríaríi og kolféllum fyrir henni. Við notuðum lítil græn fersk chili og það var mjög gott. Þau eru ekki sterkari en svo en það er í lagi að smakka á þeim. Það sveið bara í örstutta stund. Ef menn vilja nota þetta sem tapas þá er kjúklingurinn hlutaður í fleiri hluta. Hver bringa í amk 6 bita, læri og leggir höggvin í tvennt með stórum hníf sem slegið er á með t.d. kjöthamri. Það er spánska aðferðin skv. bókinni.

Verði ykkur að góðu.